Eerste bouw 4e quart XIIe siècle (≈ 1287)
Edificatie van de oorspronkelijke Romaanse kerk.
XVIIe siècle
Nieuwe Gotische Kerk
Nieuwe Gotische Kerk XVIIe siècle (≈ 1750)
Bouw naast de oude kerk.
1er juin 1891
Een verwoestend vuur
Een verwoestend vuur 1er juin 1891 (≈ 1891)
De bliksem raakt het architectonische ensemble.
17 mars 1994
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 17 mars 1994 (≈ 1994)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk bestaande uit twee afzonderlijke gebouwen die overeenkomen met de oude kerk (Box A 110) en de nieuwe (Box A 109): classificatie bij decreet van 17 maart 1994
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
Bronnen ontoereikend om historische actoren te noemen.
Oorsprong en geschiedenis
Saint-Sulpice de Bouleternère is een kerk in het departement Pyrénées-Orientales in de regio Occitanie. Het bestaat uit twee verschillende delen: een Romaanse kerk veranderde in een pastorie na de bouw van een nieuwe kerk in de zeventiende eeuw. Deze twee gebouwen, loodrecht, vormen een uniek architectonisch ensemble, gekenmerkt door romaanse en gotische stijlen. De huidige gotische kerk dateert uit de 17e eeuw en beschikt over een rode marmeren gevel versierd met een standbeeld van Saint Sulpice. De versterkte klokkentoren bevat oude verdedigingselementen, terwijl de oude kerk een gebroken gewelfd schip en een middeleeuwse stand behoudt.
Het geheel werd ernstig beschadigd door een brand in 1891, veroorzaakt door bliksem, voordat het geclassificeerd als historische monumenten op 17 maart 1994. De originele Romaanse kerk, regelmatig georiënteerd, herbergde een smallere zuidelijke kant, gescheiden door arcades. De marmeren deur van de zuidelijke gevel, waarschijnlijk daterend uit de 13e of 14e eeuw, getuigt van het artistieke belang van de site. Tegenwoordig behoort het monument tot de gemeente Bouleternère en blijft het een opmerkelijk voorbeeld van Catalaans religieus erfgoed, waarbij Romaanse en Barokke invloeden worden gemengd.
Historische bronnen, zoals het werk van Noël Bailbé of Géraldine Mallet, benadrukken zijn rol in de Romaanse architectuur van Roussillon. De site wordt ook genoemd in de Mérimée basis van het ministerie van Cultuur, bevestigend zijn erfgoed waarde. De versterkte klokkentoren en de binneninrichting ervan, zoals het leven van het rostrum, weerspiegelen de opeenvolgende aanpassingen van het gebouw door de eeuwen heen, tussen cultureel en defensief gebruik.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen