Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De obelisk van Villeneuve-le-Comte werd gebouwd in 1735 om de ontmoeting tussen Lodewijk XV en de hertog van Brandenburg te markeren tijdens een jachtevenement in het bos van Crécy. Oorspronkelijk droegen de oost- en westkanten koninklijke bas-reliëfs (scepter, hand van gerechtigheid), vandalisme tijdens de Revolutie. De noordelijke en zuidelijke gezichten, nog steeds zichtbaar, symboliseren jacht (arc, carquois) en houtkap (honing, Latijnse inscriptie gewijd aan Diane, Romeinse godin).

De ontbrekende Latijnse inscriptie, vertaald door Robert Martin, verwees naar bosbeheer en de bestrijding van fraude in de houthandel. Het monument, 15 meter hoog, wordt overweldigd door een aardbol onder water van golven en bliksemen, geïnterpreteerd door sommigen (zoals Fulcanelli in The Philosopheral Homes, 1930) als een esoterische allegorie van de vernietiging van de wereld door water en vuur. Een plaquette herdenkt zijn restauratie in 2000, ingehuldigd door Prefect Cyril Schott.

In 1921 werd een historisch monument gebouwd, de obelisk staat in het centrum van een zespuntige sterrenkruising, het hoogste punt van het bos (134 m), op het kruispunt van RN 36 (Melun-Meaux), RD 231 (Lagny-Provins) en een wandelpad (GR 14). De site, bezocht door de picknickgebieden, wordt ook gekenmerkt door hedendaagse toepassingen zoals een werk van de kunstenaar Invader (2023) of een regionaal prostitutiegebied.

Het kruispunt, voorheen een drie-pad kruispunt, wordt begrensd door 15 identieke terminals en een bebouwde vijver. De toekomstige ontwikkeling is gericht op het fluïdiseren van het verkeer. De bouwkundige referenties (basis Mérimée) plaatsen het in de gemeenten Villeneuve-le-Comte, Mortcerf en Dammartin-sur-Tigeaux, in Seine-et-Marne (Île-de-France).

Externe links