Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij van l'Oiselière, gelegen in Saint-Planchers bij Granville, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw als een afhankelijkheid van de abdij van Mont-Saint-Michel. Opgericht in 1022 door Richard II van Normandië, werd het gebruikt om land te exploiteren en belastingen te innen, terwijl het beschutting van seigneuriale gerechtigheid. De site, omgeven door versterkte muren en gracht, werd voor het eerst genoemd onder de naam Oselière in 1321, toen de kapel werd gebouwd. Het hout van de Prael, gekoppeld aan de priorij, werd genoemd in 1294 in daden van donatie aan de monniken.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog leed de priorij grote schade. In 1420 onderhandelde Abbé Jolivet, een vluchteling aan de Birdière, met de koning van Engeland om het inkomen van Mont-Saint-Michel te behouden, waardoor de monniken in armoede raakten. In 1442, na 25 jaar Engelse bezetting, namen de Fransen Granville over en plunderden het huis, gedeeltelijk verbrand. Deze conflicten markeren een tijdelijke daling van de site.

In de renaissance ondernam Abbé Guillaume de Lamps belangrijk werk tussen 1509 en 151X, waarbij een westelijke vleugel werd toegevoegd aan het herenhuis en terrassentuinen werden opgezet in plaats van de oude wallen. Zijn broer voltooide deze transformaties en gaf de priorij zijn karakteristieke sierlijke stijl. De site werd ook een toevluchtsoord voor persoonlijkheden zoals Arthur de Cossé (1562.

De trading abbots, meer bezig met inkomen dan onderhoud, laat het huis verslechteren. In 1698 werd de Oiselière beschreven als een baron, die de omvang van zijn landgoed benadrukte, waaronder het hout van Prael (sindsdien verdwenen). Tijdens de revolutie werd het land verkocht als nationaal eigendom. In de 19e eeuw werd de site geplunderd voor zijn materialen: de kapel werd verdeeld in woningen, en de verdediging (douven, zwanger) viel in ruïnes.

De restauratie begint na de inscriptie in de historische monumenten op 27 november 1989. De werken onthullen elementen uit de 11e, 16e en 18e eeuw, zoals uitlopers, een verdedigingstoren of een cirkelvormige fontein uit de 16e eeuw. Vandaag de dag houdt de priorij zijn landhuis, zijn boerderij, een imposante duiventuin (getuige van een veld van 12.000 hectare), en Franse tuinen, allemaal in puddingue en schist.

Het ensemble illustreert de nauwe banden tussen Mont-Saint-Michel en middeleeuwse Normandië, evenals de architectonische transformaties in verband met conflicten en perioden van vrede. De geschiedenis weerspiegelt ook de economische en religieuze belangen van de abdijen van Norman, tussen seigneuriële uitbuiting en postrevolutiedaling.

Externe links