Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Constantijn Protohistorische Site is een Keltische Protohistorische Site gelegen in Lançon-Provence (Bouches-du-Rhône), Frankrijk. Gebouwd in de IJzertijd (VIde eeuw voor Christus), strekt het zich uit over 7 hectare, met uitzicht op de vlakte van de Berre vijver. Omgeven door droge stenen wallen en zeven torens, herbergde het een chtonische tempel, habitats, een paleo-christelijke kapel en sporen van landbouwactiviteiten (Lateniaanse persen). Onder de leiding van de Saliens diende hij als een bolwerk, een plaats van ruil en aanbidding in Belenos, de Galische god van de wateren.

De site weerspiegelt de commerciële spanningen tussen Saliens en Phoceanen (Grieken van Massalia) al in de 2e eeuw v.Chr., die een rol spelen in de "defensieve kroon" tegen de uitbreiding van Massaliot. De ruïnes onthullen een fluctuerende bezetting: verlaten tussen 20 en 10 v.Chr. voor een vlak woongebied onder Rome, werd herbezet van de 5e tot de 9e eeuw (Wisigoth en Karolingische periode), waarin een dorpsgemeenschap rond een kapel van de 6e eeuw.

De opgravingen, sinds de zestiende eeuw, zijn vaak destructief, maar de rigoureuze campagnes (1980 Belangrijke artefacten zijn een vereenvoudigde "pre-Romeinse" ionische hoofdstad (1991), een steen gegraveerd met een Gallische buste (1978, Granet Museum), en protohistorische sarcofaag (2013) die een necropolis langs de zuidelijke weg suggereert.

De architectuur combineert cyclopean walls (3 m dik) en habitats in ruw land, typisch voor de Regionale Protohistorie. De site, die sinds de 19e eeuw in particulier bezit is van het Domaine de Calissanne, is sinds 1926 opgenomen als een historisch monument. De toegang vereist toestemming, met nadruk op de status van beschermde jacht en beschermd erfgoed.

De strategische geografie van Constantine, dicht bij het neolithische (toekomstige Aurélian manier) en naburige sites (Roquepertuse, Oppidum des Escalèdes), maakt het een commerciële en militaire knooppunt. Middeleeuwse legendes, zoals die van de gouden beelden in de aven, getuigen van zijn mystieke aura, terwijl de 17e eeuwse geleerden (Bouche, 1664) al hun muren "van een grote oudheid" huurden.

Verlaten na het Karolingische Rijk, de site illustreert de cycli van bezetting gerelateerd aan onzekerheid: protohistorische toevluchtsoord, middeleeuwse dorp, en vervolgens afnemen in het gezicht van urbanisatie van de vlakten. Zijn overblijfselen, variërend van votive avens tot Merovingian aardewerk, bieden een zeldzame getuigenis van Kelto-ligure, Salyan en Paleo-Christelijke leven in de Provence.

Externe links