Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oppidum van Roque de Viou, ook wel oppidum des Castels of Saint-Dionisy genoemd, is een belangrijke archeologische site gelegen in de vallei van de Vaunage, te paard naar de gemeenten Saint-Dionisy en Nages-et-Solorgues (Gard). Hij werd een Gallisch oppidum tussen 800 en 50 v.Chr., voordat hij werd verlaten ten gunste van Nîmes (Nemausus) onder Romeinse heerschappij. De strategische ligging, op een hoogte van 160 meter, heeft de mogelijkheid om de Romeinse routes van Nimes naar Sommières en Italië via de Domitiaanse weg naar Spanje te besturen.

De opgravingen van Michel Py tussen 1958 en 1974 onthulden vier opeenvolgende omheiningen (290 v.Chr. tot 10 n.Chr.), straten in dammen, huizen en een fanum (heiligdom) verwoest door brand in de 1e eeuw. Deze brand markeert de definitieve stopzetting van het terrein, zijn migrerende inwoners richting Nîmes, de nieuwe geregionaliseerde hoofdstad. Een korte rekrutering in de derde eeuw zag de bouw van een vijfde behuizing. De site herbergt ook neolithische resten, ontdekt in 1958 aan de voet van de heuvel.

Het oppidum was een centrale locatie voor de Gaulee stam van de Arécomiques Volques, met een panoramisch uitzicht op naburige dorpen zoals Calvisson, Saint-Côme-et-Maruejols en Clarensac. De Domitiaanse Weg, gebouwd uit 118 v.Chr., en een Romeinse brug nog steeds gebruikt vandaag onderstreept het logistieke belang ervan. In 1980 en 2006 werd in Nages-et-Solorgues een Historisch Monument gehouden.

De droge stenen wallen, uitkijktorens en gerestaureerde huizen illustreren protohistorische stedenbouw. Het fanum van 70 v.Chr. en de sporen van vuur getuigen van de overgang tussen Gallische cultuur en Romanisatie. Het opidum domineert nog steeds de vlakte en biedt een panorama van de omliggende dorpen en het naburige opidum van Mauressip (Saint-Côme-et-Maruejols).

Externe links