Eerste bouw XVIe siècle (≈ 1650)
Bouw van de ossuarium in Hatriz.
1747
Wijziging van de gevel
Wijziging van de gevel 1747 (≈ 1747)
Openen van een raam, ingebedde schedels.
13 août 1990
Historisch monument
Historisch monument 13 août 1990 (≈ 1990)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Ossuary (voormalig) (Box B 174): Beschikking van 13 augustus 1990
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
Hatrize's ossuary is een 16e-eeuws begrafenismonument, typisch voor religieuze gebouwen ontworpen om opgegraven menselijke resten van overvolle begraafplaatsen te huisvesten. Zijn sobere architectuur weerspiegelt de praktijken van die tijd, waar het beheer van begrafenissen een grote uitdaging was voor parochies, vooral in landelijke gebieden zoals Lotharingen.
In 1747 werd een opmerkelijke verandering aangebracht in de zuidelijke gevel: een raam werd doorboord, met drie schedels in het metselwerk. Deze datum, gegraveerd op het gebouw, markeert een late interventie in de geschiedenis van het gebouw, waarschijnlijk gekoppeld aan liturgische of symbolische behoeften. Het monument, geclassificeerd in 1990, illustreert de evolutie van begrafenispraktijken tussen Renaissance en Verlichting.
Gelegen in Hatrize (Meurthe-et-Moselle), deze ossuary is vandaag de dag gemeenschappelijke eigendom. De staat van instandhouding en de precieze locatie (1 Church Street) maken het tot een zeldzame getuige van de religieuze tradities van Lotharingen. De aanwezigheid van schedels op de gevel, een macaber maar gemeenschappelijk element in de ossuarium, herinnert aan het memento mori ("onthoud dat je zult sterven"), een centraal thema van middeleeuwse en moderne christelijke kunst.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen