Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Saint-Aignan, gewijd aan Aignan d'Orléans, werd rond 1120 gebouwd door Étienne de Garlande, bisschop van Orléans en kanselier van koning Lodewijk VI le Gros. Het bezette een buitenmurale locatie van de Gallo-Romeinse omheining, waardoor het de eerste dergelijke gebouw op het eiland van de stad. Van bescheiden afmetingen (10 meter bij 5,20 meter), had hij twee spanten en een halfronde apsis. Het zuidelijke portaal, waarvan acht hoofdsteden en elementen bewaard blijven, wordt beschouwd als het oudste gebeeldhouwde portaal van Parijs.

De kapel is verbonden met belangrijke historische figuren: Héloïse bad daar en riep waarschijnlijk Pierre Abélard op, terwijl Bernard de Clairvaux daar mediteerde. Het werd afgeschaft in 1790 tijdens de Revolutie, verkocht als nationaal eigendom in 1791 en vervolgens gedeeld door een muur. Een deel van het gebouw werd in 1992 gerestaureerd. De overblijfselen van het schip (19 rue des Ursins) en het koor (24 rue Chanoinesse) zijn sinds 1966 respectievelijk 1995 ingedeeld.

Onder de 23 heiligdommen van het eiland van de stad, de kapel Saint-Aignan is de enige overgebleven Romaanse kerk in hoogte, met Notre-Dame en de Sainte-Chapelle. Het getuigt van de middeleeuwse religieuze architectuur van Parijs en haar rol in het intellectuele en geestelijke leven van de twaalfde eeuw. De toegang blijft uitzonderlijk, beperkt tot Erfgoeddagen.

De kapel was oorspronkelijk gelegen in het canonial district, vlakbij het klooster van Notre-Dame. Étienne de Garlande, zijn oprichter, bood voor zijn bouw een huis aan in dit klooster en wijngaarden op Mont Sainte-Geneviève en Vitry. Deze plaats van aanbidding, hoe klein ook, speelde een symbolische rol in de religieuze en culturele geschiedenis van Parijs.

De bewaard gebleven architectonische elementen, zoals de hoofdsteden en het zuidelijke portaal, bieden een zeldzaam voorbeeld van de Parijse romaanse sculptuur. De kapel illustreert ook de stedelijke transformaties van het eiland van de stad, gekenmerkt door de vernietiging van vele religieuze gebouwen door de eeuwen heen. Zijn classificatie als historische monumenten onderstreept zijn erfgoed belang, ondanks zijn fragmentarische staat.

Externe links