Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

  2. Divers
  3. Provence Alpes Côte d'Azur
  4. Hautes-Alpes
  5. 05100 Montgenèvre

  6. Mont Chaberton Building

Mont Chaberton Building à Montgenèvre dans les Hautes-Alpes

Hautes-Alpes

Mont Chaberton Building

    94 Tunnel de Cesana
    05100 Montgenèvre
Photo de Mont Chaberton Building
Crédit photo : Riotforlife - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1898-1910
Bouw van een Italiaanse batterij
21 juin 1940
Frans-Italiaanse artillerie brandstof
1947
Bijlage door Frankrijk
4 février 2021
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Het werk van de berg Chaberton, in totaal, omvat: de batterij met de gletsjer, de steunmuur en de afvoerbogen, het aankomststation van de kabelbaan, de laadruimte, de officierenbarakken en de troepenkazernes, de wachtpost, de ondergrondse galerijen, de toegangsweg naar de top van de berg Chaberton vanaf de wachtpost en de overblijfselen van het prikkeldraadnetwerk op gecementeerde steunen, gelegen aan de Col du Chaberton en op de berg Chaberton op de percelen nrs. 11 en 17, weergegeven in de kadaster op sectie AC en op de percelen nrs. 2 en 3 in de kadaster sectie AD, zoals afgebakend in rood op het plan gehecht aan het decreet: inscriptie bij volgorde van 4 februari 2021

Kerncijfers

Luigi Pollari Maglietta - Majoor van de Italiaanse Technische Dienst Richtte de bouw van het fort (1898-1910).
Spartaco Bevilacqua - Italiaanse kapitein Commandant van het fort in 1940.
André Miguet - Franse luitenant (polytechnicus) Regisseerde de Franse brand in 1940.
Charles de Gaulle - Voorzitter van de voorlopige regering Insista voor annexatie van het fort in 1947.

Oorsprong en geschiedenis

De berg Chaberton, de top van de Franse Alpen, pieken op 3,131 m in de Cerces bergen, onderscheidt zich door zijn piramidale vorm en zijn topplateau. De gemeente ligt in de gemeente Montgenèvre (Hautes-Alpes) en behoort tot Italië tot 1947. Zijn gemeenschappelijke naam, "Le Chaberton," roept zijn emblematische profiel op in de Briançonnais.

In 1898 begon Italië met de bouw van een defensieve batterij aan de top, onder leiding van majoor Luigi Pollari Maglietta. Acht 12 m hoge metseltorens, gewapend met 149 mm kanonnen onder lichte gepantserde koepels (50 mm aan de voorzijde), werden gebouwd tussen 1898 en 1910. Een weg wordt getrokken uit Fénils (Suse Valley), en de top wordt verlaagd met 6 m om de structuur, bijgenaamd "wolk slagschip" tegemoet te komen. Ontworpen om Briançon te domineren (18 km theoretisch bereik, gereduceerd tot 16 km in de praktijk), wordt het vervolgens beschouwd als onkwetsbaar.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de wapens in 1915 ontmanteld om opnieuw te worden ingezet tegen Oostenrijk-Hongarije. Het fort werd in 1940 geïntegreerd onder Mussolini, met een bezetting van 340 man onder bevel van kapitein Spartaco Bevilacqua. Uitgerust met DCA machinegeweren, bedreigde hij direct de Franse vestingwerken van Briançonnais, zoals de werken van de Janus of het Infernet.

Op 21 juni 1940 verzette een artillerieduel zich tegen de Chaberton tegen twee Franse Schneidermortelbatterijen van 280 mm, gecamoufleerd bij Eyrette en Poët-Morand. Geregisseerd door luitenant André Miguet (polytechnicus), deze stukken zijn vuren voor 10 km onder, met parabolische trajecten culmineren op 5000 m. In een paar uur werden zes van de acht Italiaanse torens geneutraliseerd, waardoor negen doden en vijftig gewonden vielen. Toren 7 en 8, intact, blijven vuren tot de wapenstilstand van 24 juni 1940.

Het fort, dat in 1943 werd verlaten en in 1944 kort werd heroverd door parachutisten van de Italiaanse Sociale Republiek, werd in 1947 door Frankrijk bij het Verdrag van Parijs gevoegd op aandringen van generaal de Gaulle. Metaalresten werden in 1957 ontmanteld, waardoor alleen metselwerkbases en ondergrondse galerieën werden afgebroken. De site werd in februari 2021 als historisch monument beschouwd en weerspiegelt de spanningen in de Alpengrens en de ballistische vooruitgang van de 20e eeuw.

Externe links

Bladzijde Wikipedia
Bladzijde Monumentum