Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De paviljoens aan de ingang van de rue Guillaume-le-Conquerant zijn twee symmetrische gebouwen gebouwd in Caen in de 18e eeuw, als onderdeel van een stadsontwikkelingsproject onder leiding van Intendant François-Jean Orceau de Fontette. Deze laatste wilde een nieuwe westerse toegang tot de stad creëren, ter vervanging van de oude sloten van de wallen door een moderne straat (nu Guillaume-le-Conquerant straat). De paviljoens, oorspronkelijk ontworpen om te worden aangesloten op een monumentale poort, werden afzonderlijk gebouwd: het Noordpaviljoen ("Saint-Sauveur Paviljoen" of "het stadspaviljoen") in 1757 (onderbroken tot 1773) en het Zuidpaviljoen ("het abdijpaviljoen") in 1758. Het deurproject werd verlaten om financiële redenen.

In 1773 werd het Noordpaviljoen omgevormd tot een berging en wapenruimte voor het provinciale regiment en kustwachten. Vier jaar later, in 1777, richtte het ministerie van Oorlog een kazerne op om 200 man te herbergen, om een militaire aanwezigheid dicht bij de bevolking te handhaven en zich te isoleren om rellen te voorkomen. De troepen vertrokken in het begin van de 19e eeuw. De gevels en daken van de twee paviljoens werden vermeld in de historische monumenten op 13 april 1928, die hun erfgoedwaarde erkennen.

Deze paviljoens illustreren de urbanisatie van de Verlichting in Caen, gekenmerkt door projecten om steden te moderniseren en te verfraaien. Hun positie bij de ingang van Guillaume-le-Conquerant Street, vandaag Fontette Square, getuigt van hun symbolische rol als marker van de openbare ruimte. Hoewel hun aanvankelijke functie is geëvolueerd, laten hun behoud ons toe de transformaties van de stad te begrijpen tussen het Oude Regime en het hedendaagse tijdperk.

Externe links