Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Abbatial Palace Saint-Bénigne de Dijon, gelegen in het centrum van de stad, is een oud religieus gebouw getransformeerd door de eeuwen heen. Oorspronkelijk geïntegreerd in de Benedictijnse abdij, werd het gedeeltelijk herbouwd vanaf 1756 om de onafhankelijkheid van de gemeenschap te bevestigen van het nieuw gecreëerde bisdom. De werken, toevertrouwd aan de architect van Dijon, Charles Saint-Père, voorzien in een neoklassiek ensemble in de vorm van een U, maar alleen de vleugel van het hotel werd voltooid vóór de onderbreking van de bouwplaatsen in 1774, toen de bisschop kreeg de vereniging van de Abbatial Manse in het bisdom.

In 1806 werd de bestaande vleugel het bisschoppelijk paleis en werd oostwaarts vergroot voor symmetrie en administratief gebruik. Het interieur werd volledig opnieuw ontworpen voor diocesane diensten. Na de scheidingswet van de kerk en de staat in 1910 werd het gebouw toegekend aan het Ministerie van Openbare Instructie, dat de school van beeldende kunst in 1920 installeerde. Tegenwoordig is er nog steeds de Nationale Hogeschool voor Schone Kunsten in Dijon (ENSA Dijon Art & Design).

Het paleis heeft sinds 1996 een historisch monument voor zijn hoofdgebouw en sinds 1924 voor zijn tuin grenzend aan de oude Benedictijnse slaapzaal, het illustreert de architectonische en functionele transformaties van een religieus gebouw door middel van politieke regimes. Zijn geschiedenis weerspiegelt de spanningen tussen abbatiale macht en episcopale macht, dan de conversie naar artistiek onderwijs in de 20e eeuw.

Externe links