Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Carnolès Paleis, gelegen in Menton in de Alpes-Maritimes, werd gebouwd in het begin van de achttiende eeuw als een zomerverblijf voor prins Antoine I van Monaco. Het is geïnspireerd door de Grand Trianon en ontworpen op basis van plannen toegeschreven aan Jacques V Gabriel, een Franse architect, en aangepast door Jean Antoine Latour. Het paleis, omgeven door boomgaarden en terrastuinen, werd een prinselijk resort, gedecoreerd door lokale kunstenaars zoals Bressan en Puppo. Het park, beplant met sinaasappels en citroenbomen, weerspiegelde de smaak van de Grimaldi voor mediterrane voorgerecht en tuinbouw.

In 1793 werd het paleis tijdens de annexatie van Monaco door revolutionair Frankrijk in beslag genomen en in 1818 gekocht door het vorstendom. In de 19e eeuw onderging hij transformaties onder Prins Honoré V, waarbij hij een Empirestijl aannam met decoraties van Raphaël Orsolino. Na de verhuizing van Menton naar Frankrijk in 1861, veranderde het paleis meerdere malen van hand: het diende als casino (1863-1876), en werd in 1896 overgenomen door de Amerikaanse Edward Phelps Allis, die het in neo-Régence stijl gerestaureerde met architect Hans-Georg Tersling. De interieurs werden opnieuw ingericht door Deense kunstenaars zoals Oscar Matthiesen.

== Geschiedenis ==Het paleis werd in 1969 geregisseerd door Charles Wakefield-Mori. Het botanische park, genoemd als historische monumenten, behoudt 137 citrussoorten, waaronder zeldzame sinaasappel- en citroenbomen, evenals eeuwenoude palmbomen. De zeshoekige kiosk, de oude bijgebouwen (zoals de toren van de noria) en de Franse tuinen getuigen van haar prinselijke en tuinbouwerfgoed.

De geschiedenis van het paleis wordt gekenmerkt door periodes van fascisme en verval: geplunderd tijdens de Mentonrevolutie van 1848, werd het hersteld voordat het verkocht werd aan particulieren. De overname door de stad Menton in 1961 stond het behoud en omzetting in een culturele ruimte toe. Tegenwoordig combineert het architectonisch erfgoed, artistieke collecties (Raoul Dufy, Max Jacob) en biodiversiteit, die de evolutie van Menton belichamen, van een prinselijke stad tot een toeristische bestemming aan de Franse Rivièra.

Het paleis maakt deel uit van een groter landschap, met inbegrip van de oude eigendom van de Madonna en barakken omgevormd tot hotels. De interieurdecoraties, het mengen van barokke trompe-l'oeil en neo-pompeiaanse motieven, weerspiegelen de eclectische smaak van de opeenvolgende eigenaren. De begrafeniskapel van gouverneur Pretti de Saint-Ambroise (1829) en de overblijfselen van de commons herinneren aan zijn rol als aristocratische residentie, terwijl hedendaagse tentoonstellingen in de tuinen dialoog met zijn verleden.

Externe links