Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Palais des Évêques de Bourg-Saint-Andéol vindt zijn oorsprong op de Saint-Michel rots, een plaats van een oud castrum afhankelijk van de sires van Montdragon. Vanaf het midden van de dertiende eeuw werd het de particuliere residentie van de bisschoppen van Viviers, heren van Bourg-Saint-Andéol, na de aankoop van een deel van de seigneury door Willem II in 1220. Dit middeleeuwse kasteel, getransformeerd in een paleis, belichaamt hun tijdelijke en spirituele macht over de regio Vivarais.

Aan het eind van de 15e eeuw breidde bisschop Jean de Montchenu het kasteel aanzienlijk uit. Rond 1500 vervolgde Claude de Tournon, bisschop van Viviers, de schoonheid van zijn voorgangers, waaronder de familie Poitiers-Valentinois. De gotische gevel met uitzicht op de Rhône, nog zichtbaar, getuigt van deze periode van overgang tussen de Middeleeuwen en de Renaissance.

Het paleis genoot zijn architectonische hoogtepunt onder het episcopaat van Louis-François de la Baume de Suze (1621 De kamer "Mazarin," waar de kardinaal verbleef in augustus 1642, en de kamer van het hoofdstuk, ontmoetingsplaats van de staten van Vivarais, illustreert zijn politieke invloed. Het paleis herbergt ook een klein seminarie van 1729 tot 1792, bekend om zijn leer in de filosofie.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: van 1792 tot 1826 werd het paleis omgebouwd tot een stadhuis, gendarmerie en kazerne, met een degradatie. In 1858 werd hij door de Congregatie van Maria's Presentatie een particuliere school voor 140 jaar, tot 1998. Een historisch monument in 1946, het is vandaag een set van 4.000 m2 open voor het publiek, mengen van de ereplaats, 17e eeuwse geschilderde plafonds, middeleeuwse keuken en neo-gotische kapel waarin het René Margotton Museum.

De architectuur weerspiegelt bijna 8 eeuwen geschiedenis, van middeleeuws castrum tot Renaissance en klassieke transformaties. Het terras van 400 m2 met uitzicht op de Rhone, vergelijkbaar met dat van het Petit Palais d'Avignon, en de kamers met monumentale open haarden herinneren aan zijn dubbele rol als fort en een plaats van episcopale macht. Het paleis belichaamt aldus de politieke en religieuze evolutie van Vivarais, tussen feodaliteit, Oud Regime en educatief erfgoed.

De Congregatie van de presentatie van Maria ceded het paleis in 2000, die werd prive-eigendom. Zijn rangschikking tot de meest opmerkelijke monumenten van Auvergne-Rhône-Alpes onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor zijn hybride architectuur (gotiek, renaissance, neogotiek) en voor zijn geschiedenis verbonden met de bisschoppen van Viviers en het lokale leven.

Externe links