Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Nancy Government Palace is een 18e-eeuws herenhuis met een klassieke stijl, met een schone tuin. Zijn verhaal begint met de hertog Léopold I van Lotharingen, die, naar aanleiding van het voormalige Ducal Palace "gestorven en verouderd" aan Germain Boffrand de bouw van een "Nieuw Louvre" op het Place de la Carrière toevertrouwde. De werken, die in 1715 begonnen, werden onderbroken door de vroegtijdige dood van de erfgenaam Léopold-Clément in 1723, waarna ze definitief na de dood van de hertog in 1728, verlaten van het terrein onafgemaakt.

In 1739 werden de overblijfselen van het "Nieuw Louvre" gemeenschappelijk eigendom en grotendeels vernietigd, met uitzondering van enkele arcades zichtbaar in de huidige tuin. Stanislas, de gevallen koning van Polen en schoonvader van Lodewijk XV, lanceerde de stedelijke projecten van Nancy, waaronder de oprichting van Stanislas en Alliance Squares. Hij gaf Emmanuel Héré de opdracht voor de bouw van een "New Stewardship" (1751-1753) voor kanselier Antoine-Martin Chaumont de La Galaizière. Dit paleis, gedecoreerd door kunstenaars als Barthélémy Guibal of Girardet, werd een symbool van de Stanislasische architectuur.

Toen Stanislas stierf in 1766, was Lotharingen verbonden met Frankrijk. Het paleis werd de residentie van gouverneurs, waaronder Jacques Philippe de Choiseul-Stainville, vervolgens een militaire belegering tijdens de revolutie (4e militaire divisie in 1791). Het zal achtereenvolgens generaals als Bernoville of Gilot huisvesten, alvorens in 1823 de prefectuur van Meurthe te worden. Het gebouw was de thuisbasis van koninklijke en keizerlijke figuren, waaronder Charles X, Napoleon III en François Joseph van Oostenrijk.

De 19e eeuw markeerde zijn terugkeer naar een militaire roeping: commando van het 20e Korps (1899-1935), daarna belegering van de 20e Militaire Regio. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij bezet door de Duitsers (1940-1944), voordat hij de 2e Infanteriedivisie beschutte. Van 1964 tot 1999 was hij gastheer van het 1st Corps en de 4th Airmobile Brigade tot 2009. Het leger is in 2010 eindelijk vertrokken.

Sinds 2013 is het paleis geïntegreerd in het Lorrain Museum als onderdeel van een renovatieproject. De 8.800 m2 tuin, versierd met twee tweehonderdjarige plataan bomen, werd heropend voor het publiek in 2021. Het heeft sinds 1923 een historisch monument en sinds 1983 een UNESCO Werelderfgoed (met Place de la Carrière) en combineert nu erfgoed en culturele dynamiek.

Architectonisch gezien sloot het paleis in een halve cirkel het Place de la Carrière en markeerde het de westelijke grens van het Park de la Pépinière. De tuin, bereikbaar vanaf Jacquot Street, herbergt esdoornbomen en plataanbomen onder Stanislas. De gevels, daken en meubels worden beschermd door verschillende classificatieorders (1923, 1928, 2005).

Externe links