Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Granvelle Palace is een renaissance gebouw gebouwd tussen 1534 en 1547 in Besançon door Nicolas Perrenot de Granvelle, hoeder van zeehonden en adviseur van keizer Charles Quint. Een symbool van zijn macht, dit stadspaleis in de Grande Rue, met een binnenplaats van de arcade, een centrale fontein en een eretrap in een vierkante toren. De architectuur combineert Italiaanse en Vlaamse invloeden, met een drie-level gevel en gotische dakramen.

Oorspronkelijk herbergt het paleis de collecties kunst, antiek en boeken van de familie Granvelle, verspreid over de late 16e eeuw. Sommige werken vormen tegenwoordig de primitieve basis van de gemeentelijke bibliotheek en het Besançon Museum of Fine Arts. Na de Franse verovering van Franche-Comté door Lodewijk XIV werd het gebouw de residentie van provinciale gouverneurs, zoals de hertog van Tallard, die er in 1740 een theater installeerde en de Academie van Wetenschappen in 1752.

In 1864 werd het paleis door de gemeente gekocht. Het huisvest achtereenvolgens een museum van geschiedenis na de Tweede Wereldoorlog, dan, sinds 2002, het Museum van de Tijd, gewijd aan Comtoise horloge maken. In 1862 werd een historisch monument gebouwd, dat opmerkelijke elementen bevat, zoals een 17e-eeuwse schoorsteen die in 1928 werd ingeschreven. De binnenplaats van vandaag biedt culturele shows en tentoonstellingen.

De architectuur van het paleis is gebaseerd op vier gebouwen rondom een omheinde binnenplaats, met commons georganiseerd in twee binnenplaatsen (stallen, schuren). De oranje winkel, gelegen in de zuidelijke vleugel, geopend op een tuin getransformeerd in een openbare promenade. Belangrijke restauraties, zoals die van 2002, bewaarden deze getuige van de Bisontine Renaissance, gekenmerkt door chronogrammen (1534, 1539, 1540) en het Latijnse motto van de Granvelle: "Sic voluerunt di" ("Zo wilden de goden").

Het paleis werd ook verbonden met de kerk van de Karmelieten, waar Nicolas Perrenot de Granvelle een begrafeniskapel liet bouwen in 1549. Een toren die de twee gebouwen verbindt werd in 1782 verwoest om de straat te verbreden. In de 19e eeuw werden enkele bijgebouwen ("kleine Granvelle") afgebroken of getransformeerd, waaronder de grote stallen in 1897 om de promenade te vergroten. De zuidelijke vleugel, een voormalige oranjerie, zal zelfs een brouwerij tussen 1868 en 1932 herbergen voordat het museum wordt omgebouwd.

Externe links