Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Napoleontische bankrestaurant van Weyer is een typisch monument van de Elzas, opgericht in de 19e eeuw om een rustplaats te bieden voor boeren die markten of beurzen bezoeken. Deze banken, vaak gelegen langs de weg, maakten het mogelijk zware lasten te leggen (manden of kappen) en te rusten in de schaduw van kalkbomen. Ze waren uitgerust met een bovenste plaat om de lasten en een onderbank om te zitten, omlijst door twee zijterminals.

Deze banken werden gebouwd in twee grote golven. De eerste, in 1811-1812, werd geïnitieerd door Adrien de Lezay-Marnésia, prefect van de Nederrijn, om de geboorte van Napoleon I's zoon te vieren, bijgenaamd de Aiglon. De gemeenten werden uitgenodigd om deze monumenten om de 2,5 km langs de wegen op te richten, met bomen geplant om schaduw te bieden. De kosten werden gedragen door de gemeenten en 125 banken werden dat jaar gebouwd. Weinigen hebben het overleefd tot vandaag.

Een tweede bouwgolf vond plaats in 1853-1854, onder de impuls van Prefect Auguste-César West, op basis van een soortgelijk idee ter herdenking van het huwelijk van Napoleon III en Keizerin Eugénie. Deze keer werden 448 banken opgericht, gefinancierd door het departement. Deze monumenten, vaak in Vogezen zandsteen, waren bedoeld om de levensomstandigheden van de plattelandsbevolking na de economische crisis van de jaren 1846-1848 te verbeteren. Ondanks hun nut werden velen verwaarloosd of vernietigd, vooral na 1870, toen Elzas door Duitsland werd geannexeerd.

Weyer Bank, genoemd als historisch monument in 1988, is een van de weinige voorbeelden die vandaag nog zichtbaar is. Deze monumenten, die al in 1910 als verouderd werden beschouwd door de ontwikkeling van vervoerwijzen (zoals wagons), blijven belangrijke getuigenissen van het Elzasse platteland in de 19e eeuw. Hun behoud, vanaf de jaren tachtig, heeft een deel van dit unieke erfgoed beschermd.

De banksteun van Weyer, net als de anderen, symboliseert zowel een politiek initiatief (viert de Napoleontische dynastie) als een praktisch antwoord op de behoeften van de lokale bevolking. Door zijn inscriptie als historisch monument in 1988 kon het beschermd en versterkt worden als onderdeel van het Elzas-erfgoed.

Externe links