Tijdlijn

Oorsprong en geschiedenis

Het Regionale Natuurpark van het Oosten werd in 1970 opgericht in het departement Aube, in de regio Grand Est. Het is een van de eerste vijf regionale natuurparken in Frankrijk, die 80.000 hectare beslaat in 58 gemeenten en ongeveer 23.000 inwoners herbergt. Dit gebied onderscheidt zich door zijn gevarieerde landschappen, het mengen van eikenbossen en charmes, particuliere vijvers, en drie grote kunstmatige stuwmeren, gebouwd in de jaren 1960 om de stroom van de Seine te reguleren. Deze meren, beheerd door de Interdepartementale Instelling van Dammeren reservoirs van het stroomgebied van de Seine, spelen ook een belangrijke ecologische rol als een haven van oproep voor trekvogels.

De economische activiteiten van het park zijn gericht op de houtsector, de grootste lokale werkgever, en op toerisme, met watersporten zoals zeilen, zwemmen of motonautisme. Het Amancemeer wordt vooral erkend als het grootste meer in Europa dat gewijd is aan motonautisme, terwijl het Tempelmeer zich onderscheidt door zijn gebrek aan nautische faciliteiten, waardoor het natuurlijke karakter behouden blijft. Het park herbergt ook twee natuurreservaten: het National Reserve of the Eastern Forest (opgericht in 2002) en het Regional Reserve of the Wetlands of Courteranges (2010), geïntegreerd in het Wet Champagne Wetland Area, ingedeeld onder de Ramsar Conventie.

De biodiversiteit van het park is opmerkelijk, met trekvogels zoals zwarte ooievaars, askranen of wilde ganzen. De 25.000 hectare bos en de 5.000 hectare meren maken het tot een belangrijk gebied voor het behoud van de ecosystemen en landschappen van het land. Hydraulische structuren, zoals dijken en kanalen, worden beheerd in samenwerking met de stad Parijs en benadrukken het strategische belang van deze infrastructuur voor het waterbeheer in Île-de-France.

Externe links