Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het zoölogisch park Amnéville werd in 1978 opgericht door een samenwerking tussen Michel Louis en burgemeester Jean Kiffer, met als doel het creëren van een wildgebied in het Bois de Coulange. Na de werkzaamheden in 1985 werd het park in 1986 geopend op 6 hectare, met 200 tot 300 dieren van 75 soorten. Ondersteund door de gemeente werd hij een coöperatieve onderneming (SCOP) onder leiding van Michel Louis, met Jean-Marc Vichard als adjunct-directeur. Al in 1987 werd het park betrokken bij het behoud, het verwelkomen van lynxen en het ondersteunen van projecten zoals de herinvoering van peregrinevalken.

In de jaren negentig groeide het park snel: in 1990 overschreed het 200.000 bezoekers en omvatte het soorten zoals lycaons of Siberische tijgers, innovatief met observatieramen. In 1994 werd hij lid van de European Zoos Association (EAZA) en introduceerde hij speciale ruimtes, zoals een eiland voor gibbons (1993) of een tropisch vivarium (1997). In 1999 werd een poolgebied met beren en een reusachtig bassin gecreëerd, dat zijn educatieve en toeristische ambities markeerde.

In de jaren 2000 werd het park uitgebreid met thematische gebieden: de Afrikaanse vlakte (2001) met giraffen en olifanten, Amazon Jungle (2002) voor Zuid-Amerikaanse fauna, en Orang-Utan In 2009 openden de roofdieren van de Hemel, waarbij paardenvalken werden gecombineerd met het behoud van roofvogels. De controversiële investering in Tiger World (2015), een tijgerdressuurshow, leidt echter tot kritiek en demotie van EAZA, ondanks het publieke succes.

In 2016 werd het park onder gerechtelijke hervorming geplaatst vanwege een schuld van € 45 miljoen, grotendeels door Tiger World. In 2020 werd het ingekocht door het Prudentia Capital Fund en geherstructureerd onder leiding van Albane Pillure, waardoor de tijgershow werd beëindigd en de instandhoudingsactiviteiten opnieuw werden geconcentreerd. In 2021 heropende hij met een nieuwe visuele identiteit en innovaties als een gigantische speeltuin. Teruggekeerd naar EAZA in 2022, zette hij zijn betrokkenheid bij projecten als Jurassic Expedition (2025) en het Luminescences festival voort, terwijl de infrastructuur werd gemoderniseerd.

Externe links