Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De passage Choiseul, gebouwd tussen 1825 en 1827 in het 2e arrondissement van Parijs, is een speculatief initiatief van de bank Mallet et Cie. Het vervangt de particuliere hotels van Lionne, Langlée, Gesvres (waarvan de veranda blijft) en Radepont, oorspronkelijk bedoeld om plaats te maken voor gebouwen. Alleen de passage werd uiteindelijk gerealiseerd door de nabijgelegen bouw van het Opéra Comique theater (kamer Ventadour). Ontworpen door architect François Mazois (overleden in 1826), werd zijn voltooiing toevertrouwd aan Antoine Tavernier, die ook de passage Sainte-Anne tekende, waardoor een oost-west toegang tot Choiseul. Een westelijke ingang op Dalayrac Street voltooide het geheel.

Met 190 meter lengte en 3,7 meter breedte is de Choiseul Pass de langste in Parijs. De architectuur combineert bogen op pilasters op de begane grond (winkels en entresols) en woonvloeren, onder een vervangen dak rond 1907. De gevels, in sober versierde houten panelen, imiteren marmer. Tussen 2012 en 2019 hebben restauraties (glas, markies, vloer, verlichting) zijn oorspronkelijke glans hersteld. In 1974 werd een historisch monument opgericht, met de gevels van de grensgebouwen (23 rue Saint-Augustin, 40 rue des Petits-Champs, enz.).

De passage beleefde een opleving in de jaren zeventig dankzij de opening van een winkel door de ontwerper Kenzo, alvorens zijn instroom te stabiliseren. Open maandag t/m zaterdag (8u-20u), herbergt een uitgesproken literair en cultureel erfgoed: Alphonse Lemerre publiceerde Le Parnasse contemporain (Verlaine, Coppée, Mendes), terwijl Louis-Ferdinand Céline er woonde als kind (1899 Het theater van Les Bouffes-Parisiens (opende in 1857) en actrice Sophie Desmarets (eigenaar van een antiekwinkel) lieten ook hun stempel achter.

Architectuur combineert de passage utilitarisme (toegang tot theaters, zakendistrict) en decoratieve soberheid. De gecoate muren, intersolar arcades en glazen ramen maken het een typisch voorbeeld van Parijse overdekte passages, ontworpen om voetgangersverkeer te fluïdiseren terwijl beschutting winkels en huisvesting. De binnenplaats van het voormalige hotel van Gesvres, geïntegreerd met de noordelijke ingang, herinnert aan zijn aristocratische oorsprong.

Ondanks een afname van vele passages in de 20e eeuw, bleef Choiseul levendig dankzij de nabijheid van de Grands Boulevards en de theaters. De recente restauratie en literaire geschiedenis (Zola citeert het in Au Bonheur des Dames) maken het een levende erfgoed plaats, tussen herinnering aan Haussmann's Parijs en commerciële moderniteit.

Externe links