Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Passy Cemetery werd opgericht in 1802 ter vervanging van een voormalige begraafplaats in Passy gemeente, die werd geacht onhygiënisch, gelegen op de huidige locatie van Lekain Street. Het land, aangeboden door de heer Bonneau, was vlakbij Boulevard de Longchamp, vervolgens aan de rand van de muur van de General Farmers. In het begin werd de stad meerdere malen uitgebreid (1826, 1833, 1846, 1854) tot 180 are, alvorens in 1860 te worden teruggebracht tot 174 ares tijdens het boren van Avenue de l'Empereur (nu Avenue Georges-Mandel). Datzelfde jaar plaatste Passy's annexatie door Parijs de begraafplaats onder de jurisdictie van de hoofdstad.

Vanaf 1874 werd Passy's begraafplaats de "aristocratische necropolis" van Parijs, die elites trok dankzij de nabijheid van de chique woonwijken van de rechteroever, vlakbij de Champs-Élysées. De concessies werden vervolgens toegekend in eeuwigheid of per 100 jaar. Tussen 1931 en 1936 werd een monumentale ingang in Art Deco stijl, ontworpen door René-Félix Berger, opgericht op de Rue du Commander-Schloesing (voormalige Rue des Reservoirs). In 1953 veroorzaakte een dilujavische regen de ineenstorting van een muur, die in 1956 werd vervangen door het Monument voor de Glorie van het Franse leger, beeldhouwwerk van Paul Landowski ter herdenking van de Eerste Wereldoorlog.

Vandaag de dag strekt het kerkhof zich uit over 1,74 hectare, begrensd door Avenue Georges-Mandel, Place du Trocadéro, Avenue Paul-Doumer en Rue du Commander Schloesing. Het heeft 2.500 graven, beschaduwd door 290 bomen van 15 soorten, en wordt gedomineerd door de begrafeniskapel van Marie Bashkirtseff. Administratief verbonden aan de Montparnasse begraafplaats, sluit het bij weersomstandigheden. De site inspireerde werken als A Love Page van Émile Zola (1878) en diende als decor voor Louis Garrel's film "The Faithful Man" (2018).

Externe links