Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Paul Cézanne's werkplaats museum is gehuisvest in een klein pand gekocht door de schilder in 1901, nadat hij zijn bastide van de Jas de Bouffan moest verkopen. Cézanne regelt een twee-level werkruimte, ontworpen volgens eigen plannen, met een grote kamer verlicht door een glazen raam en ramen. Deze landelijke plek, dominant Aix-en-Provence, wordt het kader van zijn ultieme werken, waaronder Les Grandes Baigneux en Le Jardinier Vallier.

Na het overlijden van Cézanne bleef de workshop 15 jaar gesloten, met behoud van de intacte inhoud. In 1969 werd de stad Aix-en-Provence eigenaar van het museum en veranderde het in een museum, waarin de persoonlijke objecten van de schilder werden belicht: kleding, ezel, meubels en elementen van zijn stilleven. In tegenstelling tot een traditioneel museum, toont deze site geen werken, maar de tools en omgeving die haar creaties inspireerden.

De bastide, nuchter in uiterlijk met zijn gevel overdonderd door een drie-rijen kroon, herbergt ook kopieën van prenten gemaakt door Cézanne naar de grote meesters van het Louvre. Het paviljoen, geclassificeerd als een historisch monument onder de naam Pavillon de Cézanne, illustreert de intimiteit tussen de kunstenaar en zijn creatieve ruimte, nu toegankelijk voor het publiek als een levende getuigenis van zijn artistieke proces.

Externe links