Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het paviljoen van Zweden en Noorwegen werd ontworpen door de Noorse architect Henrik Thrap-Meyer voor de Universele Tentoonstelling van 1878 in Parijs. Dit gebouw, verdeeld in twee delen (Zweden aan de linkerkant, Noorwegen aan de rechterkant), werd vervolgens aangeboden aan Consuelo Fould, de geadopteerde dochter van prins George Stirbey, die omstreeks 1890 bij zijn eigendom in Courbevoie kwam. Een kunstenaarsatelier, toegevoegd door de architect Pasquier, voltooide het ensemble, veranderde in een residentie en plaats van creatie voor Consuelo, zelf schilder en leerling van Ferdinand Roybet.

Toen hij in 1927 overleed, liet Consuelo Fould het pand na aan de stad Courbevoie, op voorwaarde dat er een museum was vernoemd naar zijn mentor, Ferdinand Roybet. Het paviljoen, verbonden aan het toekomstige Roybet-Fould Museum (opende in 1951), herbergt nu 19e-eeuwse kunstcollecties, waaronder werken van Roybet, Jean-Baptiste Carpeaux of Albert Gleizes, evenals resten van de Tuileries verbrand in 1871. De site omvat ook het Indiase paviljoen, een andere relikwie van de tentoonstelling 1878.

Het paviljoen heeft in 1987 een historisch monument voor zijn gevel en structuur (Cadastre B 3), het paviljoen illustreert het erfgoed van universele tentoonstellingen en het plaatselijke artistieke patronage. De eclectische architectuur, die Scandinavische invloeden en fijne XIXe stijl combineert, maakt het een zeldzame getuigenis van deze tijd. Het aangrenzende museum bewaart ook archieven van lokale geschiedenis, zoals herinneringen aan de terugkeer van Napoleon I's as of oude ansichtkaarten.

Externe links