Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5th à Paris 1er dans Paris 5ème

Patrimoine classé
Pavillon
Paris

Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5th

    5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire
    75005 Paris 5e Arrondissement
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Pavillon 5 Rue Geoffroy-Saint-Hilaire - Paris 5ème
Crédit photo : LPLT - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1700
1800
1900
2000
milieu du XVIIe siècle
Marktcreatie
1760
Ordelijke constructie
27 février 1925
Historische monument classificatie
début XXe siècle
Omschakeling naar het politiebureau
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Façade sur rue: inschrijving bij bestelling van 27 februari 1925

Kerncijfers

Antoine de Sartine - Politie luitenant Ordonna bouwde het in 1760.

Oorsprong en geschiedenis

Het paviljoen bevindt zich op 5 rue Geoffroy-Saint-Hilaire, in het 5e arrondissement van Parijs, werd gebouwd in 1760 op bevel van Antoine de Sartine, vervolgens politie luitenant. Dit gebouw markeerde de verschuiving van de hoofdingang van de paardenmarkt, oorspronkelijk gelegen aan de Rue du Marché-aux-chevaux (nu Geoffroy-Saint-Hilaire Street) van het midden van de 17e eeuw naar de nieuwe as van Boulevard de l'Hôpital. Zij heeft ambtenaren ondergebracht die belast zijn met het toezicht op transacties en de arbitrage van geschillen, met inbegrip van die welke verband houden met de frauduleuze praktijken van maquignons. Haar rol was ook financieel: de koper stortte de gelden, die pas na acht dagen aan de verkoper werden terugbetaald, bij gebreke van een vordering.

De architectuur van het paviljoen wordt gekenmerkt door een sobere maar elegante gevel, ingericht met een smeedijzeren balkon en overdekt door een gesneden pediment. De laatste vertegenwoordigt de wapens van Frankrijk (zonder fleur de lelies), omlijst met palmen, symbolen van vrede of overwinning. De bogen van het centrale raam zijn versierd met dierensculpturen (een haan en een kraan), terwijl een vrouwelijke mascaron de kluissleutel siert. Deze decoratieve elementen, typisch voor de achttiende eeuw, benadrukken de officiële functie van het gebouw. Aan het begin van de 20e eeuw werd het paviljoen omgebouwd tot een politiebureau, getuige zijn blijvende anker in het Parijse stadslandschap.

Het paviljoen is in 1925 een historisch monument geworden voor zijn gevel en is nu eigendom van de gemeente Parijs. De geschiedenis weerspiegelt de evolutie van commerciële en politiepraktijken in de hoofdstad, van de Ancien Régime tot de hedendaagse tijd. Hoewel het aanvankelijke gebruik verdween met de sluiting van de paardenmarkt, zijn architectuur en verleden maken het een opmerkelijk overblijfsel van het Parijse erfgoed van de Verlichting.

Externe links