Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Cézanne paviljoen, gelegen op de heuvel van Lauves in Aix-en-Provence, werd in 1901 verworven door de 62-jarige Paul Cézanne. Dit landgoed van 0,7 hectare, met een tuin, pijnbomen, olijfbomen en vijgenbomen, biedt een prachtig uitzicht op de Sainte-Victoire berg, een inspiratie voor 44 oliën en 43 aquarels. Cézanne liet daar een bastide bouwen met een werkplaats verlicht door een groot raam, waar hij dagelijks werkte van 1901 tot zijn dood in 1906, omringd door eenzaamheid en licht.

Na de dood van Cézanne bleef de werkplaats gesloten tot 1921, toen zijn zoon het verkocht aan de schrijver Marcel Provence, die er tot 1951 woonde. In 1952 creëerden de Amerikaanse biografen James Lord en John Rewald een commissie om de site te redden van sloop. Gekocht met donaties, werd het aangeboden aan de Universiteit van Aix-Marseille voordat werd omgezet in een gemeentelijk museum in 1969. Vandaag de dag, de site reconstrueren de sfeer van de workshop, het blootleggen van persoonlijke voorwerpen, meubels, en werken van de schilder.

Vlakbij herdenkt de tuin van schilders de plaats waar Cézanne 28 keer het Sainte-Victoire schilderde tussen 1902 en 1906. Negen van zijn schilderijen zijn gereproduceerd op keramische platen. Het paviljoen belichaamt het artistieke erfgoed van de meester, naast andere Aix-locaties zoals de Jas de Bouffan of de Cabanon de Bibemus.

De bastide illustreert ook Cézanne's banden met zijn geboortestreek, die hij vanuit zijn tienerjaren met zijn vriend Émile Zola onderzocht. Zijn zoon, toen figuren als Émile Bernard (die er woonde in 1904), markeerde ook de geschiedenis van de plaats. In 1984 bracht het lied Cézanne van France Gall, geschreven door Michel Berger, hulde aan deze emblematische workshop, verankerd in het Provençaalse landschap.

Externe links