Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Davids paviljoen, ook bekend als de tempel van David, is een klein neo-klassiek gebouw gebouwd in 1785 in het park van het Kasteel van Epion (Yvelines). Ontworpen door de schilder Jacques-Louis David voor Marie-Jean Hérault de Sscales, lokale heer en vrijmetselarij, belichaamt hij een uitzonderlijk vrijmetselarij. Zijn fresco's, waaronder een vertegenwoordiger Benjamin Franklin, maken hem een symbool van Frans-Amerikaanse vriendschap, Franklin bleef daar als ambassadeur van de Verenigde Staten.

Het paviljoen had in 1947 een historisch monument en had een turbulente geschiedenis: gekraakt en gedegradeerd, het verdween bijna ondanks zijn beschermde status. In 2014 lanceerde de gemeente Épône een vrijwaringsproject, ondersteund door de departementsraad van Yvelines. De renovatiewerkzaamheden, voltooid in 2022, herstelden deze getuige van de Franse politieke en vrijmetselaarsgeschiedenis, waar ook stichtende teksten zoals de grondwet van 1791 werden ontwikkeld.

Het monument is ook verbonden met grote figuren van de Franse Revolutie. Herault de Sscales, de sponsor, werkte samen met Danton en Robespierre om de Verklaring van de Mensenrechten op te stellen. Later, in 1958, Michel Debré werkte aan de grondwet van de Vijfde Republiek, het toevoegen van een moderne dimensie aan zijn nalatenschap. De bescheiden maar symbolische architectuur en de vrijmetselaarsdecoraties maken het tot een unieke plek in Île-de-France.

Het paviljoen ligt aan de onderkant van het Parc du château d'Épône, op Adres 34 Allée des Biches of Pavéestraat, en illustreert de intellectuele uitwisseling van de achttiende eeuw. De indeling bij decreet van 28 augustus 1947 onderstreept het belang van het erfgoed, ondanks de geleden schade. Tegenwoordig is er een embleem van de banden tussen vrijmetselarij, kunst en politieke geschiedenis.

Externe links