Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Pavillon du Roi is een iconisch herenhuis gelegen aan de Place des Vosges in Parijs. Gebouwd tussen 1605 en 1608 onder controle van de superintentience van de koningsgebouwen, was het een van de eerste gebouwen gebouwd tijdens de oprichting van de Place Royale (nu Place des Vosges). Ontworpen om te dienen als de hoofdingang van het plein, het onderscheidt zich door zijn superieure hoogte van de andere gebouwen en zijn stenen begane grond versierd met drie ongelijk hoog arcades, die een triomfboog oproepen. Het paviljoen, ontworpen als een architectonisch model voor de 35 andere gebouwen op het plein, wordt toegeschreven aan architect Louis Métezeau, hoewel deze vaderschap niet formeel wordt bevestigd. Het metselwerk werd uitgevoerd door meester Jonas Robelin.

Het Koningspaviljoen heeft nooit een koning gehuisvest, ondanks zijn naam. Zijn eerste bewoners waren Charles de Court, de eerste bediende van de koning en gewone schilder, en zijn vrouw Marie de Guille, die diende als conciërge tot 1614. Na hun vertrek veranderde het gebouw meerdere malen van eigenaar: in 1674 gekocht door de heer van de Plessis Guy Le Cocq (die als bijnaam diende), werd hij ondergehuurd aan het schild van de prins van Soubie, de heer Morel. In de 18e eeuw kwam hij in handen van verschillende eigenaren, waaronder Jeannes Gourgues, die hem in 1751 verkochten vanwege zijn staat van gevorderde ontbinding. Het paviljoen werd vervolgens overgenomen door Joseph Philippe-Vambergue, vervolgens door Alexandre-Joseph de Bonneval, die het verhuurde aan huurders zoals de tandarts François Leroy de la Faudignère.

Bij de Revolutie werd het paviljoen als nationaal eigendom in beslag genomen en verkocht aan Jean-Adam Muller, die het snel overdroeg aan de schilder François Dumont. In 1856 woonde daar de schrijver Just Olivier. De gevels en daken werden geclassificeerd als historische monumenten in 1956, terwijl interieur elementen, waaronder 17e eeuwse geschilderde plafonds herontdekt in 2018, werden vermeld in 2022. Deze plafonds, versierd met bloemenmotieven, danges en gesneden lederen, getuigen van de oorspronkelijke decoratieve rijkdom. Het paviljoen, nu in het appartement, behoudt zijn centrale doorgang, die Place des Vosges verbindt met de Rue de Birague, en speelt een belangrijke architectonische rol in de eenheid van het plein.

Het Koningspaviljoen bestaat, met het Queen's Paviljoen tegenover het noorden, uit de twee meest imposante gebouwen van Place des Vosges. Hun symmetrische indeling en hun hoogte hoger dan andere particuliere hotels op het plein onderstrepen hun belang in de stedelijke ontwikkeling die Hendrik IV wenst. De overgang door de begane grond, oorspronkelijk ontworpen voor dammen en voetgangers, blijft een belangrijk functioneel en historisch element. Recent werk heeft gedeeltelijk gerestaureerd de interieurversieringen van de zeventiende eeuw, vooral in de oostelijke kamers van de eerste verdieping, waar geschilderde balken en vloerplafonds zijn ontdekt.

De geschiedenis van het Pavillon du Roi weerspiegelt de sociale en architectonische ontwikkelingen in Parijs, die zich verplaatsen van een onbezet koninklijk gebouw naar een rapport gebouw en vervolgens een prive-appartement. Zijn classificatie als historische monumenten in 1956, gevolgd door de inscriptie van de interieurversieringen in 2022, getuigt van zijn erfgoed waarde. Recente ontdekkingen, zoals 17e-eeuwse muurschilderingen, bieden een nieuw licht op zijn oorspronkelijke ontwerp en zijn rol in het Parijse wereldleven. Vandaag de dag is er een uitzonderlijke getuigenis van de klassieke Franse architectuur en stedenbouw in Place des Vosges, een van de oudste koninklijke pleinen in Parijs.

Externe links