Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Tannerie Peltereau-Tenneson, gelegen in Château-Renault, is een oude 19e-eeuwse leerfabriek. Gelegen in de buurt van de rivier de La Brenne, behoudt het de meeste van zijn oorspronkelijke gebouwen: rivierwerk winkels, drogers, Corroyerie, opslag, en een fabriek schoorsteen. Dit industrieterrein, dat bijna 380 jaar actief was, heeft in 1978 onder leiding van André Tenneson zijn activiteiten gestaakt. Vandaag eigendom van de stad, een deel van het pand werd gerehabiliteerd in 1985 om het leer en Tannery Museum te huisvesten.

De geschiedenis van de leerlooierij in Château-Renault dateert uit ten minste de 16e eeuw, met sporen van een menigte bij bruin genoemd in de Middeleeuwen als Fosse des Paillarz. De omschakeling van de stad, vroeger gespecialiseerd in textiel, naar leerlooierij versneld na de industriële crisis van 1810. Jacques-Henri Peltereau, erfgenaam van een linnenfabriek opgericht in 1795 in een voormalig klooster, draaide zich om tot de productie van leer met zolen, waarmee het begin van de ontwikkeling van de fabriek werd gemarkeerd. Zijn neef Auguste Peltereau, toen zijn weduwe Célestine, ontwikkelde het bedrijf, voordat Joseph Tenneson nam over van 1912 tot 1931.

De site, die sinds 27 september 2004 als historische monumenten is opgenomen, illustreert de evolutie van de looitechnieken en het economische belang van deze industrie voor Château-Renault, voorheen bekend als de Leather City. Tot de beschermde elementen behoren de zomerdroger, de hoge open haard, de gevels van de werkplaatsen en het voormalige huis van de directeur. Hoewel sommige gebouwen zijn verdwenen (machinekamer, schorshal, bruinmolen), biedt de set een zeldzame getuigenis van industriële architectuur gerelateerd aan leer in Frankrijk.

De leerlooierij Peltereau-Tenneson belichaamt ook de sociale en economische veranderingen in de regio. Oorspronkelijk samengesteld uit kleine ambachtelijke eenheden van 4 tot 5 werknemers, de fabriek geleidelijk aan industrialiseren, wordt een belangrijke speler van de General Leather and Skin Union van Frankrijk. De achteruitgang, die zich in de jaren zeventig heeft voorgedaan, weerspiegelt de omwentelingen van de Franse industrie in het licht van de globalisering. Vandaag de dag bestendigt het museum de herinnering aan dit technische en menselijke erfgoed.

Externe links