Renovatie van gevels 1958 (≈ 1958)
Cementcoating aangebracht.
2015
Historisch monument
Historisch monument 2015 (≈ 2015)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kapel van de penitenten van Prats-Haut, volledig (Box L 941): inscriptie bij decreet van 24 maart 2015.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken in de broncode
In de teksten worden geen specifieke actoren genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
De Penitent Chapel van Prats-Hauts, gelegen op 1781 meter boven de zeespiegel in het regionale natuurpark Queyras, dateert uit de 18e eeuw. De architectuur weerspiegelt de lokale tradities: lariksdak, langwerpig plan met een uniek schip, en gebogen schip gescheiden van het koor door een dubbele boog. De veelhoekige apsis, met stralende gewelven, illustreert de religieuze architectuur van de regio in het midden van de 18e eeuw. De eenvoud van zijn meubels (witte houten banken, geen box banken) is een bewijs van de armoede van de witte berouwvolle broederschap, waartoe het behoorde.
De kapel bewaart liturgische voorwerpen verbonden aan de penitenten, waaronder twee lantaarns en een 19e eeuwse processiekruis, versierd met instrumenten van de Passie. Zijn houten altaar, daterend uit de 17e eeuw, contrasteert met het smalle platform, wat een gebruik voor de broederschap suggereert. Opgedragen aan Saint Barnabé (de patroonheilige van wevers), kon zijn titel een donor oproepen, hoewel zonder directe verbinding met de penitenten. Een enquête van 1809 vermeldt 220 witte penitenten in Ville-Veille voor 1.286 inwoners en benadrukt het belang van deze broederschappen in het lokale leven.
De geschiedenis van de kapel wordt gekenmerkt door verwoesting en wederopbouw: verpletterd in 1574 tijdens de Religieoorlogen, zou het herbouwd zijn in 1628 en opnieuw in 1764. Een renovatie in 1958 veranderde zijn gevels met een cement coating. Geclassificeerd als een historisch monument in 2015, was het afhankelijk van de belangrijkste broederschap van Ville-Veille, grenzend aan de parochiekerk van Saint-André. Zijn implantatie loodrecht op de helling, als een alpine chalet, en zijn carpented campanile versterken zijn verankering in het quayrassin landschap.
Het gehucht Prats-Hauts, geïntegreerd met het regionale natuurpark Queyras, illustreert de aanpassing van religieuze gebouwen aan bergbeperkingen. De kapel, een gemeenschappelijk eigendom, belichaamt zowel lokale toewijding als klimatologische uitdagingen (infiltraties die de kluis van de apsis beschadigen). Het meubilair erfgoed en de bescheiden architectuur bieden een zeldzame getuigenis van berouwvolle praktijken in de zuidelijke Alpen.
