Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Sint Petruskerk van Cabannes à Montastruc dans le Lot-et-Garonne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise romane et gothique
Clocher-mur
Lot-et-Garonne

Sint Petruskerk van Cabannes

    16-23 Rue du Bourg
    47380 Montastruc
Crédit photo : Tomtomawais - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
fin XIIe - début XIIIe siècle
Eerste bouw
1326
Eerste schriftelijke vermelding
1597
Gedocumenteerde verklaring
XVIe siècle
Grote restauratie
XVIIe siècle
Bouw van sacristie
11 septembre 1997
Registratie MH
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk en grond van de aangrenzende begraafplaats (Box ZA 21): inschrijving bij decreet van 11 september 1997

Kerncijfers

Chevaliers de Saint-Jean-de-Jérusalem - Religieuze en militaire orde Vermoedelijke link via het kruis van Malta.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre de Cabannes, gelegen in Montastruc in Lot-et-Garonne, is een religieus gebouw gebouwd in de late twaalfde of vroege dertiende eeuw. De Romaanse architectuur wordt gekenmerkt door een rechthoekig schip en een halfronde apsis zonder gesneden decoratie. Een kruising van Malta, het embleem van de Ridders van Sint-Johannes van Jeruzalem, siert een baai van het koor, waaruit een mogelijke link met deze orde blijkt.

Het gebouw onderging grote restauraties in de 16e eeuw, waaronder de wederopbouw van de westelijke gevel en de noordelijke muur, evenals de versterking van de muren om een nieuwe structuur te herbergen. In 1597 werd het beschreven als in goede staat. De sacristie, gedeeltelijk geruïneerd, kan dateren uit de zeventiende eeuw. De kerk en de aangrenzende begraafplaats staan sinds 11 september 1997 als historische monumenten.

Karakteristiek voor middeleeuwse landelijke kerken, dit monument behoudt een versierd frame (gif, contrafiches) zelden bewaard. Het eenvoudige ontwerp en het gebrek aan inrichting weerspiegelen een bescheiden architectuur aangepast aan de behoeften van een lokale gemeenschap. De eerste schriftelijke vermelding van de kerk dateert uit 1326, in de boekhouding van subsidies.

De klokkentoren-pinion, doorboord door drie campanaire baaien, en de uitlopers die de abside ondersteunen illustreren de structurele aanpassingen gemaakt door de eeuwen heen. De tufa gesneden steen en de balgen gebruikt voor muren getuigen van lokale materialen. Vandaag de dag, het gebouw blijft gemeenschappelijke eigendom en behoudt zijn rol in het erfgoed landschap van New Aquitaine.

Externe links