Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Pierre kerk van Saint-Pierre-d'Autils vond zijn oorsprong in een Romaanse kapel genoemd in 1025, toen Richard II van Normandië een deel van Longueville aan de abdij van Jumièges verleende. Dit geschenk omvatte de priorij van Bourgueil en een aangrenzende kapel, waarop de huidige kerk werd gebouwd aan het einde van de 12e eeuw. De romaanse overblijfselen blijven in het schip, het koor en de kroon met modillen aan de basis van de klokkentoren, terwijl de toren, van veelhoekige plan en met vier klokkentorens, werd opgericht in de 2e kwart van de 13e eeuw. Het refrein, rechthoekig en plat, is gewelfd met bruidskruisen rustend op bladerige caps, en het schip, met massieve steunbalken, behoudt smalle lancetten en een oude dubbele baai poort.

In de 15e eeuw werden er veranderingen doorgevoerd, zoals het openen van dubbele deuren in de noordelijke muur (veroordeeld in 1850) en het toevoegen van flamboyant heramped baaien in het schip. Een zuidelijke kapel werd toegevoegd in de 17e eeuw, terwijl in 1791 een deur werd doorboord aan de basis van de toren. De 19e eeuw markeerde een fase van grote transformatie: in 1850, een portaal vervangen een galerij in het westen, en in 1867, werken gefinancierd door de hertog van Albufera herstelde de cover en het schip, met een wieg gewelf herbouwd in gips. Het dak werd gerepareerd in 1904, gevolgd door een complete restauratie in 1984 en de installatie van glazen ramen door Tisserand in 1991.

De klokkentoren, geclassificeerd als een historisch monument in 1909, onderscheidt zich door zijn spiraalvormige trap die steen (46 treden) en hout (52 treden) combineert, die naar de klokken leidt. De toren, versierd met geminieerde baaien met zuilen en gebroken stick decoraties, domineert een platte bedpiercing met een oculus. Merktekens van spikkels (letters V, kruis) blijven aan de voet van de trap, getuigenissen van middeleeuwse ambachtslieden. Dicht bij de abide, de voormalige parochie begraafplaats geleverd botten en munten, herinneren aan de centrale rol van de kerk in het gemeenschapsleven sinds de Middeleeuwen.

Het gebouw illustreert zo een architectonische stratificatie die typisch is voor Normandië, waarbij Romaans erfgoed, Gotische innovaties (hoofden, uitlopers, lancetten) en latere aanpassingen worden gemengd. Opvolgingsrestauraties, vooral die van de 19e en 20e eeuw, behouden dit erfgoed en integreren moderne elementen zoals hedendaagse glas-in-lood ramen. De gemeenschappelijke eigendom, open voor bezoek, bestendigt vandaag de cultus en herdenkingsfunctie.

Externe links