Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Petit Palais werd tussen 1897 en 1900 gebouwd door architect Charles Girault voor de Universele Tentoonstelling van 1900, ter vervanging van het in 1896 gesloopte industriële paleis. Het project, dat unaniem een wedstrijd won, omvat de oprichting van Nicolas II Avenue (nu Winston-Churchill Avenue), die de Champs-Élysées verbindt met de Invalides Planade. Het Beaux-Arts-stijlgebouw onderscheidt zich door zijn 125 meter lange gevel met samengestelde zuilen, een monumentale veranda met een koepel en een peristijl in de hemicycle. Buitensculpturen, zoals The City of Paris die de Kunsten van Jean-Antoine Injalbert beschermen, symboliseren zijn culturele rol.

Na de tentoonstelling werd het Petit Palais tussen 1901 en 1902 omgevormd tot het Musée des Beaux-Arts de la Ville de Paris, waar een permanente roeping werd geopend. Het gebouw, ontworpen voor optimaal natuurlijk licht (glazen, koepels, baaien), is georganiseerd rond een halfronde tuin, met belichtingsruimtes op de vloer en kantoren op de begane grond. In 1975 werd het genoemd als historisch monument. Zijn architectuur beïnvloedt andere gebouwen, zoals het AfricaMuseum van Tervuren (België) of de opera van Saigon (Viêt Nam), gebouwd door Girault of geïnspireerd door het.

De collecties van het museum werden al in 1902 verrijkt door grote donaties, zoals die van de gebroeders Dutuit (20.000 werken, waaronder Rembrandt en Rubens), of beschermheren Edward Tuck (Franse 18e eeuwse kunst) en Ambroise Vollard (moderne werken van Cézanne en Bonnard). Het museum verwerft ook werken van Gustave Courbet en ontwikkelt sinds 2010 een collectie hedendaagse fotografie. Tussen 2001 en 2005 wordt door een renovatie van 68 miljoen euro, onder leiding van de workshop Chaix & Morel, de ruimtes gemoderniseerd (22 000 m2), een amfitheater en een café toegevoegd, met behoud van originele natuurlijke verlichting.

Het Petit Palais organiseert karakteristieke tentoonstellingen, zoals The Treasures of Tutânkhamon (1967), 1,2 miljoen bezoekers, of Paris 1900 (2014), waarbij kunst en geschiedenis worden gecombineerd. Zijn permanente collecties hebben betrekking op schilderijen (Flamand, Frans, Italiaans), beeldhouwkunst, decoratieve kunst (met stukken van Émile Gallé of Hector Guimard), en een grafische achtergrond van 18.000 gravures (Dürer, Rembrandt, Watteau). Sinds 2013 wordt het bestuurd door de Parijse musea en blijft het een belangrijke plaats van het Parijse erfgoed, dat historische architectuur en culturele dynamiek combineert.

Externe links