Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Peyrat ovale schuur, gelegen in Payzac, Dordogne, werd gebouwd in de 19e eeuw op de site van een oude rechthoekige schuur, na 1820. Dit gebouw onderscheidt zich door zijn elliptische vorm, een architectonische bijzonderheid die uniek is voor een beperkt geografisch gebied tussen Haute-Vienne, Corrèze en Dordogne. De structuur is gebaseerd op een houten frame bestaande uit zes vierkante pilaren die kruisbogen, breakdowns en rafters ondersteunen, terwijl de schalie en kwarts muren slechts een schermrol spelen. Oorspronkelijk bedekt met diech, het is nu beschermd door plaat. Het interieur houdt een schuur met cornadis (houtscheidingen) en een hooi zolder toegankelijk boven.

De ovale schuren, die in het midden van de 18e eeuw verschenen, voldoen aan lokale landbouwbehoeften, waarbij opslagruimte en onderdak voor vee worden gecombineerd. Hun elliptische plan optimaliseert verkeer en interieur volume, een innovatie voor de tijd. De centrale poort, terug op de gevel, vergemakkelijkt de toegang tot voertuigen en dieren. Dit type constructie weerspiegelt de aanpassing van internationale technieken aan de economische en klimatologische beperkingen van de regio, waar schalie en kwarts overvloedig en goedkoop materiaal waren.

Geclassificeerd als Historisch Monument in opdracht van 17 maart 1992, illustreert de Peyrat schuur een onbekend maar emblematisch landelijk erfgoed. Zijn inscriptie onderstreept de zeldzaamheid van dit architectonisch model, nu bewaard als getuige van traditionele landbouwpraktijken. De precieze locatie (451 Le Peyrat) en de staat van instandhouding maken het onderwerp van studie voor historici van de taalarchitectuur. De oorspronkelijke stoppelhoes, vervangen door plaat, markeert een evolutie van materialen door de eeuwen heen, met behoud van de oorspronkelijke structuur.

Externe links