Grant van het eiland aan de Thionville 1826 (≈ 1826)
Charles X gaf het eiland aan de familie Thionville.
1838-1840
Bouw van een vuurtoren
Bouw van een vuurtoren 1838-1840 (≈ 1839)
Eerste cilindrische toren van Guadeloupe gebouwd.
9 juillet 1840
Inbedrijfstelling
Inbedrijfstelling 9 juillet 1840 (≈ 1840)
Officiële ontsteking van de Parijse lantaarn.
1934
Modernisering van de verlichting
Modernisering van de verlichting 1934 (≈ 1934)
Vervanging door een oliebrander.
1972
Automatisering en desertie
Automatisering en desertie 1972 (≈ 1972)
Vertrek van de laatste bewaker en inwoners.
28 mars 2002
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 28 mars 2002 (≈ 2002)
Bescherming van de vuurtoren en de behuizing.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De vuurtoren en de plaatvloer bestaande uit de droge stenen behuizing en bijbehorende overblijfselen: de cisterne, de appentis dienen als habitat en als keuken, een cirkelvormig stenen werk (Box AP 6): inschrijving bij bestelling van 28 maart 2002
Kerncijfers
Famille Thionville - Eilanddealers (1826)
Zorg voor de markering voor de vuurtoren.
Charles X - Koning van Frankrijk
Gaf de Little Earth concessie.
Oorsprong en geschiedenis
De vuurtoren van Petite-Terre is de oudste vuurtoren van Guadeloupe. Het werd gebouwd om de intense scheepvaart tussen de eilanden en Europa veilig te stellen, ter vervanging van de houtbranden die sinds 1826 door de familie Thionville werden aangestoken. Deze 20 meter cilindrisch vuurtoren, met zijn Parijse lantaarn zichtbaar op 15 mijl, markeerde een grote vooruitgang voor regionale maritieme bewegwijzering.
De Thionville familie, oorspronkelijk uit La Désirade, kreeg Charles X's concessie van het eiland in 1826 in ruil voor een nachtmarking om schipbreuken te voorkomen. Hun missie evolueerde met de bouw van de vuurtoren in 1838-1840, met behulp van geïmporteerd kalksteen. De site omvat ook accommodatie voor de bewaker, een cisterne en appentis, nu beschermd als historische monumenten sinds 2002.
Geautomatiseerd in 1972 zag de vuurtoren het vertrek van zijn laatste bewoners, inclusief de voogd. De architectuur van de ronde toren, droge stenen behuizingen en bijbehorende overblijfselen getuigen van zijn historische rol. Het ligt in een natuurreservaat en kijkt uit over een lagune die bewaard is gebleven tussen de Petite-Terre riffen, 10 km ten zuidoosten van Pointe des Châteaux (Guadeloupe).
De vuurtoren symboliseert de aanpassing van de maritieme infrastructuur aan de groeiende behoeften van de trans-Atlantische handel. Zijn lokale bijnaam, het vlaggenschip van de wereld, weerspiegelt het geografische isolement en het belang ervan voor zeilers die in de 19e eeuw tussen West-Indië en Europa varen. Zijn classificatie in 2002 erkent zijn erfgoed en ecologische waarde.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen