Vuurtoren van de Caravelle, gelegen aan de top van de Caravelle

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van de Caravelle, gelegen aan de oostkant van Martinique op het schiereiland van de Caravelle, werd gebouwd tussen 1860 en 1861 onder Napoleon III. Gebouwd op de top van een basaltische piek, het piekt op 162,55 meter boven de zee, waardoor het de hoogste vuurtoren in Frankrijk ondanks zijn bescheiden grootte (een vierkante toren gemaakt van steen en steen). Het werd in 1862 in gebruik genomen en in eerste instantie bediend door oliestoom, voordat het werd geautomatiseerd in 1970 onder controle van de vuurtorens en bakens van Fort-de-France.

Weinig gewijzigd sinds de bouw, de vuurtoren illustreert 19e eeuwse technieken combineren traditionele stenen en metalen structuur, een singulariteit in Martinique. Zijn verhaal wordt gekenmerkt door het isolement van zijn bewakers, werken in teams van twee voor zes opeenvolgende dagen. Het huis van de conciërge, dat zich hieronder bevindt, bewaart vandaag de dag de boekhouding van hun dagelijks leven en de technische werking van de vuurtoren, met inbegrip van de energie-ontwikkelingen: gas (1970), windturbine (1982-1992), generatorgroep (1992) en zonnepanelen (1996).

De site biedt een uitzonderlijk 360° panorama, waaronder de baaien van de Trésor en Galion, het dorp Tartane, en bij helder weer, het eiland Dominica. Dicht bij de ruïnes van het kasteel van Dubuc staat de vuurtoren sinds 16 december 2013 als historisch monument. Het blijft de oudste van de vier vuurtorens die nog steeds actief zijn op Martinique en symboliseert de aanpassing van mariene infrastructuur aan eilandbeperkingen. Zijn afbeelding werd in 2020 opgenomen door La Poste in een serie postzegels gewijd aan de Repères de nos cots.

Externe links