Vier Vuurtoren

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Vier Vuurtoren, gelegen aan de Croisic op het Vier plateau, is de eerste offshore vuurtoren gebouwd in Frankrijk. De bouw, geïnitieerd door ingenieurs Joseph Marie Rapatel en François Plantier, begon in 1816 en werd voltooid in 1821, met inbedrijfstelling in januari 1822. Met een beginhoogte van 17 meter werd het in 1946 met zes meter verhoogd en in 1983 geautomatiseerd. Het spiraalpatroon dient als bitter voor de navigatie.

De vuurtoren werd gebouwd op een gevaarlijke valkuil, die in 1810 door de ingenieur Plantier werd genoemd als een groot risico voor zeilers die de riviermonding van de Loire binnenkwamen. De beslissing om te bouwen in de open zee, geïnspireerd door de Britse vuurtorens van Eddystone en Bell-Rock, is bedoeld om Franse vindingrijkheid te demonstreren. De granieten metselwerk cilindrische toren, met een eiken wielbasis voor stabiliteit, werd in 1819 toegevoegd aan de aannemers Dardel en Genton.

In 1846 werd de vuurtoren versterkt en uitgerust met een retroreflector, terwijl in 1886 een toegangspier werd voltooid. Zijn vuur, aanvankelijk gevoed met plantaardige olie (1822), ging verder met minerale olie (1875), daarna olie (1904). In 1932 werden een kwiktank en moderne optiek geïnstalleerd. Gerangschikt een historisch monument in 2012, het symboliseert technische innovatie en de Franse maritieme geschiedenis.

De Four Lighthouse is in 2019 vertegenwoordigd op een Franse postzegel uit de Repères serie van onze kusten en benadrukt het belang van het erfgoed. Tegenwoordig is het op afstand bestuurd en onbewaakt, maar het interieur verslechtert ondanks een goede buitenkant. De huidige aluminium lantaarn heeft een brandpuntslens van 0,15 m met een bereik van 19 mijl.

De bouw van de vuurtoren beantwoordt aan de dringende noodzaak om de scheepvaart te beveiligen, zoals blijkt uit herhaalde verzoeken van de Kamer van Koophandel van Nantes in 1815. Hoewel kritiek werd geuit op het moment dat het werd geactiveerd voor zijn beperkte gebruik door Beautemps-Beaupré, blijft het een groot architectonisch prototype, gekopieerd naar de meest geavanceerde Britse modellen van die tijd.

De geschiedenis weerspiegelt ook de geopolitieke inzet van de tijd, omdat de oorlog met Engeland de bouw ervan vertraagde. De Direction des Ponts et Chaussées ziet het als een kans om de Franse technische kracht te tonen, ondanks hoge kosten en goedkopere terrestrische alternatieven.

Externe links