Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het plein Saint-Lambert is een groene ruimte in het 15e arrondissement van Parijs, gelegen tussen de straten Jean-Formigé, Théophraste-Renaudot, Doctor-Jacquemaire-Clemenceau en Léon-Lhermitte. Het beslaat de plaats van een voormalige Vaugirard-gasfabriek, actief van 1835 tot 1927, waar Gaston Tissandier's ballon ontsnapte in 1870. Deze industriële site, die in 1927 werd verlaten, werd in de jaren dertig omgebouwd tot een openbare tuin, die de hygiënistische ideeën van de tijd weerspiegelt en het verlangen om luchtige ruimtes te creëren in dicht verstedelijkte wijken.

Het plein werd ontworpen door architect Georges Sébille tussen 1930 en 1933, in een late Art Deco stijl karakteristiek van de jaren '30, omgeven door residentiële gebouwen uit dezelfde periode. Het werd een emblematische plaats van het lokale leven, gekenmerkt in 1959 door de media verschijnen van "zwarte jassen," na botsingen tussen tienerbendes gemeld door France-Soir. Het plein, geregistreerd met historische monumenten in 1997 en gelabeld Heritage van de 20e eeuw, combineert nu speelse faciliteiten (theater van Guignol, rit, bekken), kunstwerken (sculpturen van Victor Peter en René Parijs) en een diverse vegetatie.

De oorsprong van zijn naam brengt hulde aan de kerk van Saint-Lambert de Vaugirard, die gewijd is aan Lambert de Maastricht (636-705), de Franse bisschop. Het plein, dat zeer populair is dankzij de nabijheid van de Camille-Sée High School en de omliggende huizen, heeft ook gediend als decor voor cinematografische werken zoals L.627.1992 of de Short Series (Canal+). De lay-out weerspiegelt een dubbele ambitie: het behoud van het industriële geheugen van de buurt en het bieden van een moderne leefomgeving voor Parijse.

De pleinfaciliteiten omvatten speeltuinen, tafeltennistafels, openbare Wi-Fi, en toegankelijke ruimtes (banken, terrassen), hoewel de bereikbaarheid voor mensen met beperkte mobiliteit blijft gedeeltelijk. Onder zijn eigenaardigheden zijn verschillende boomsoorten (poplars, acacia's, ceders, Griffith den) en sculpturen zoals Two Bears (1928) van Victor Peter of Dog-loup van René Paris. Het plein illustreert dus de overgang tussen het industriële tijdperk en het stedelijk beleid van de 20e eeuw, waarbij erfgoed, cultuur en sociaal leven worden gecombineerd.

Externe links