Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Pierre à Mousseaux, ook bekend als Grosse Borne of Pierre de Montceau, is een zandsteenmenhir van bijna rechthoekige vorm (2,40 m hoog, 1,40 m breed, 0,70 m dik), gelegen in Vigneux-sur-Seine in de Essonne. Het monument werd in 1889 als historisch monument beschouwd en werd al in de 18e eeuw onder verschillende namen (Pierre de Monceau, Gros Caillou) in de archieven van de abdij van Saint-Germain-l-Auxerrois vermeld. Zijn naam roept een naburige tumor op, nu verdwenen. Geschoten omstreeks 1911-1912 voor een zandsteen, werd hij rechtgezet nadat de exploitatie gestopt was.

Vlakbij werd in 1875 tijdens het werk in de zandsteen een Neolithische collectieve begrafenis ontdekt. Deze ovale put (7 m x 3 m, 2 m diep), omgeven door een droge stenen muur, bevat, afhankelijk van de bronnen, tussen de 40 lichamen in wanorde of lichamen uitgelijnd op twee rijen. De grond was geplaveid met kalksteen of bedekt met molensteen. Het archeologisch materiaal, verzameld door de eigenaar Jean-Baptiste Piketty, combineert dit graf met de Seine-Oise-Marne cultuur. Het graf, zonder dekking, werd vernietigd na de opgraving.

De menhir, met een gewicht van 4 ton, ligt nabij de Seine, op de grens van Vigneux-sur-Seine en Draveil, in het voormalige park van het Château des Mousseaux. De stampsteen en rechthoekige vorm maken het een typisch voorbeeld van de megalieten van de regio Parijs. De historische beschrijvingen, die variëren volgens de auteurs (Ph. Salmon, Adrien de Mortillet, F. Martin), benadrukken het archeologische belang en de link met lokale neolithische begrafenispraktijken.

De bronnen vermelden ook middeleeuwse handelingen van de abdij van Saint-Germain-l Zijn classificatie in 1889 en de opgravingen van 1875 werden bestudeerd door archeologen als Gérard Bailloud, die hem verbonden aan de Seine-Oise-Marne cultuur. Vandaag de dag is het eigendom van de gemeente, hoewel haar omgeving is veranderd door eerdere industriële activiteiten.

Externe links