Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Kercambre Menhir, ook bekend als de Gele Steen, is een wit kwartsiet blok ongeveer 1,5 m hoog, gelegen in de gemeente Saint-Gildas-de-Rhuys, in de Morbihan. Gelegen ten zuiden van het gehucht van Kerroux, aan de kust, de huidige locatie waarschijnlijk het gevolg van de stijging van de zeespiegel sinds het Neolithische tijdperk van zijn oprichting. De afmetingen aan de basis (1.2 m breed en 1 m dik) en de verslechterde toestand met name door graffiti maken het een breekbaar maar emblematisch overblijfsel van het Bretonse megalithische erfgoed.

Deze menhir, een historisch monument in opdracht van 25 maart 1970, illustreert de culturele en religieuze praktijken van neolithische samenlevingen, die deze stenen om redenen die nog gedeeltelijk mysterieus zijn (territoriummarkers, begrafenissymbolen of astronomische symbolen) hebben gebouwd. Zijn materiaal, wit kwartsiet, contrasteert met de meest voorkomende graniet in de regio, die de diversiteit van de hulpbronnen geëxploiteerd door prehistorische bouwers. Vandaag de dag blijft het toegankelijk in de buurt van de Gele Steen, hoewel het isolement en de menselijke agressie het behoud ervan bedreigen.

De site maakt deel uit van een bredere set Morbihan megaliths, die een dichte menselijke bezetting weerspiegelt tijdens de Neolithische periode. Bretagne, rijk aan monumenten van dit type, biedt een bevoorrechte terrein voor de studie van sedentaire gemeenschappen die, rond 4000-2000 v.Chr., structureerde hun ruimte met deze verhoogde stenen. De Gele Steen van Kercambre, hoewel bescheiden in omvang, neemt deel aan dit uitzonderlijke erfgoed, nu beschermd en gedocumenteerd door de departementen van het Ministerie van Cultuur.

Externe links