Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vissteen is het enige intacte middeleeuwse monument dat nog zichtbaar is in Montbéliard. Ten minste 1470 dateert uit deze grote kalksteenplaat van 2,65 meter lang en diende als stal voor de verkoop van zoetwatervissen, een essentiële hulpbron tijdens de vele mager dagen die door de katholieke kerk werden opgelegd. De stad La Halle, een dynamische commerciële enclave, was destijds het levendige hart van de stad, gescheiden van de rest van de stad door een muur en toegankelijk door de Klokpoort. De steen, aanvankelijk beschut onder een houten huis, symboliseerde ook de religieuze en sociale bloei van Montbéliard.

Hoewel de lokale traditie zegt dat Guillaume Farel daar rond 1524 de protestantse Reformatie predikte, bevestigt geen enkel historisch document deze episode. Farel, gestuurd door graaf Ulrich VI van Württemberg, predikte vurig te Montbéliard tussen 1524 en 1525, wat spanningen veroorzaakte met Franciscanen en canons. Zijn passage markeerde een keerpunt in de richting van de adoptie van het Lutheranisme, officieel opgericht in 1538 door Pierre Toussain. De steen, geclassificeerd als een historisch monument in 1922, belichaamt dus zowel het middeleeuwse commerciële erfgoed als de religieuze omwentelingen van de zestiende eeuw.

De vissteen, bestaande uit een kalksteen tafel ondersteund door twee meter steen, is 2,65 m lang voor 1,25 m breed. De huidige locatie, op het Farelplein bij het Denfert-Rochereauplein, herinnert aan zijn centrale rol in het dagelijks leven en spirituele transformaties van Montbéliard. Zijn classificatie in 1922 onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor het praktische gebruik ervan als voor zijn symboliek in verband met de Reformatie. Vandaag de dag blijft het een tastbare getuigenis van de middeleeuwse en protestantse geschiedenis van de stad.

Externe links