Bouw van het duivenhuis 3e quart XVIIe siècle (≈ 1762)
Vermoedelijke bouwperiode van het monument.
26 mai 1986
Registratie als historisch monument
Registratie als historisch monument 26 mai 1986 (≈ 1986)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Pigeonnier (zaak E 68): boeking bij beschikking van 26 mei 1986
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
Bronnen onvoldoende om een sponsor aan te wijzen.
Oorsprong en geschiedenis
De Vuzailles dovecote is een gebouw gebouwd in het 3e kwart van de 17e eeuw, gelegen in de gemeente Vouzailles, in de voormalige Poitou-Charentes (nu New Aquitaine). Dit soort monument, vaak geassocieerd met seigneuries of boerderijen, diende als symbool van prestige en een voedselreserve voor landeigenaren. De inschrijving als historisch monument bij beschikking van 26 mei 1986 getuigt van het belang van het erfgoed, hoewel de bijzonderheden van de sponsor of het precieze gebruik ervan in de beschikbare bronnen niet zijn gedocumenteerd.
De locatie van de dovecote, op het adres "4 Residence of the Pigeonnier," suggereert een integratie in een architectonisch complex of een breder domein, nu gedeeltelijk bekend. De nauwkeurigheid van de geografische locatie wordt als "a priori bevredigend" beoordeeld (noot 6/10), wat een duidelijke identificatie aangeeft, maar zonder uitputtende topografische details. De huidige status van de gemeente Vouzailles (open om te bezoeken, te huren voor evenementen, of om te zetten in kamers) is niet gespecificeerd in de geraadpleegde archieven.
De 17e eeuwse dovecotes in Poitou-Charentes weerspiegelden vaak de sociale hiërarchie: voorbehouden aan de aristocratie of de landelijke bourgeoisie, werden zij verboden aan boeren onder het oude regime. Hun aanwezigheid markeerde dus seigneuriële controle over land en hulpbronnen. Hoewel dit monument niet geassocieerd wordt met historische personages die in de bronnen worden geïdentificeerd, maken de architectuur en de lokale geschiedenis deel uit van deze agro-sociale context, waar nutsgebouwen ook symbolische macht kunnen belichamen.