Registratie voor historische monumenten 30 juillet 1963 (≈ 1963)
Bescherming van de resterende twee batterijen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Twee batterijen (cf. C 412, 414): vermelding bij beschikking van 30 juli 1963
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De cellen van Causses-et-Veyran zijn twee cilindrische stenen structuren, met een diameter van twee meter, waarvan de zijkanten bestaan uit kleine apparaten. Deze overblijfselen, gelegen in de gemeente Causses-et-Veyran (Hérault), zijn de resten van een oud aquaduct. Hun primaire functie was het ondersteunen van een pijp die water van een bron naar het westen, aan de zijkant van een heuvel, naar een Gallo-Romeinse villa in Veyran. Hun bouw dateert dus uit de Gallo-Romeinse periode, maar het gebruik ervan is waarschijnlijk voortgezet in de Middeleeuwen, zoals blijkt uit de architectonische sporen en hun latere inscriptie als historisch monument.
Volgens de lokale traditie bestond de oorspronkelijke uitlijning uit een derde stapel naar het westen, vernietigd toen de IC136E weg werd gecreëerd. Een vierde stapel, nog zichtbaar maar omgekeerd, is nog meer in het westen. Deze elementen suggereren dat de watervoorziening werd uitgebreid tot een langere afstand bij de oorsprong. De twee nog staande batterijen werden op 30 juli 1963 beschermd door een registratiebon onder de Historische Monumenten, waaronder kadastrale percelen C 412 en C 414. Hun staat van instandhouding en hun geschatte locatie (geschat op 6/10) geven een zeldzame getuigenis van oude hydraulische technieken in de regio.
Het aquaduct waartoe deze batterijen behoorden illustreert Romeinse techniek in waterbeheer, essentieel voor de levering van villa's en landbouwbedrijven. In het Gallo-Romeinse tijdperk was de zuidelijke Garbonnaise Gallië, waar Causses-et-Veyran zich bevindt, een welvarend gebied dat gekenmerkt werd door de aanwezigheid van villa's (plattelandsgoederen) die lokale hulpbronnen exploiteren. Deze hydraulische infrastructuur speelde een sleutelrol in de economische ontwikkeling en het comfort van de Romeinse elites in de provincie. In de middeleeuwen is het hergebruik of onderhoud van dergelijke werken een bewijs van hun blijvende nut, hoewel schriftelijke bronnen er niet in slagen hun exacte gebruik in deze periode te verduidelijken.
