Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De overdekte steeg van Pinterville, ontdekt in 1942 tijdens het graven van een loopgraaf door Duitse troepen, is een megalithische begrafenis gedateerd uit het recente Neolithicum, geassocieerd met de Seine-Oise-Marne cultuur. Gelegen aan de rechteroever van de vallei van de Eure, in de plaats Vallon du Parc, presenteert het zich als een structuur van 10 meter lang, georiënteerd noord-zuid, met een ingang naar het zuiden en een vestibule gescheiden van de begrafeniskamer door een genaaide plaat. Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 6 oktober 1947, getuigt het van de collectieve begrafenispraktijken van die tijd.

De opgravingen onthulden de botresten van 25 tot 50 individuen, meestal jonge mannen (20 tot 40 jaar), vergezeld van 7 kinderen en een paar vrouwen. De lichamen lagen, hoofd naar het zuiden en voeten naar het noorden, op de bestrating van de kamer. Antropologische analyses toonden een populatie van minder dan het Neolithische gemiddelde (1,58 m voor mannen, 1,48 m voor vrouwen), met zwaar versleten maar slecht gekariëerde tanden, typisch voor agrarische samenlevingen van de periode.

De ontdekte funeraire meubels bestaan uit verschillende objecten: een gepolijste bijl in groene rots, een punt van vuursteen speer, bot ponsen, parels in parelmoer, jais en botten, en geboorde fossiele schelpen. Twee bronstijd of vroege ijzertijd vazen gevonden bij de ingang van de kluis suggereren gedeeltelijk hergebruik van de site op een later tijdstip. Deze artefacten illustreren de culturele uitwisselingen en rituele praktijken van de Neolithische gemeenschappen in de regio.

Het graf van Pinterville biedt waardevolle inzicht in de begrafenisrituelen van het recente Neolithicum in Normandië. De aanwezigheid van roetverdedigingen, geperforeerde vossentanden en doorboorde stenen duidt op symbolische praktijken of body ornamenten. De studie van botten, uitgevoerd in het Laboratorium voor Antropologie van het Menselijk Museum, maakte het mogelijk om een minimum aantal van 25 individuen te schatten, hoewel sommige skeletten werden vernietigd tijdens de ontdekking. Deze site blijft een belangrijke getuigenis van de sociale organisatie en overtuigingen van de bevolking van de Seine-Oise-Marne cultuur.

Externe links