Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Place Saint-Étienne is een plein van de stad Metz, gelegen in Moezel, in de regio Grand Est. Het werd gebouwd in de tweede helft van de 18e eeuw, deels op de resten van de oude muur van het Hoge Romeinse Rijk. Dit plein kijkt uit op de Place de Chambre met bijna zes meter en diende als secundaire toegang tot de kathedraal van Saint-Étienne, evenals tot Notre-Dame-de-la-Ronde kerk. Oorspronkelijk werd het verbonden door een grote, brede wandeling, voordat het werd omgezet in een terras door Blondel in 1763.

In 1763, architect Blondel herschikte het plein in een terras ondersteund door ijzeren gewelven te paard, begrensd door twee monumentale trappen. Twee identieke gebouwen omgeven het plein: in het oosten, de bijgebouwen nu de DRAC en de Bâtiments de France, en in het westen, een gebouw met een bibliotheek en een restaurant, gesloopt in 1904 om de rue d'Estrées uit te breiden. Het plein heeft door de eeuwen heen verschillende namen gehad, die de evolutie weerspiegelen: de plaats van de hoge graden in de 14e eeuw, Place Jotte, plaats van de paté van de kathedraal (vanwege zijn afgeronde vorm), de Parapet in 1795, of Étienne tijdens de revolutie.

Place Saint-Étienne heeft bij decreet van 23 januari 1930 een historisch monument voor zijn trappen en terras gebouwd en illustreert het architectonische en stedelijke erfgoed van Metz. De 18e eeuwse indeling maakt deel uit van een periode van modernisering van de stad, met behoud van sporen van het oude verleden. De gewelven en trappen, kenmerkend voor zijn stijl, maken het tot een mijlpaal van het erfgoed van Lotharingen, verbonden met zowel de kathedraal als de revolutionaire geschiedenis van Frankrijk.

Externe links