Platform en aangrenzende gebouwen van kamer 380 à Zillisheim dans le Haut-Rhin

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het platform van kamer 380, gelegen in het bos van Zillisheim (High Rhine), is een historisch monument gebouwd in 1915 door het Duitse Rijk tijdens de Eerste Wereldoorlog. Voorzien van een 380 mm marine pistool genaamd Langer Max, werd het gebruikt om Belfort en Wesserling, Franse strategische doelen te bombarderen. Ondanks het beperkte gebruik (44 granaten afgevuurd, 14 slachtoffers), werd het in 1920 geclassificeerd als het eerste overblijfsel van de Grote Beschermde Oorlog in Frankrijk, en het eerste historische monument van de twintigste eeuw.

De infrastructuur bestaat uit een oppervlakte batterij platform, nu zonder kanon, en een ondergronds netwerk van een hectare met inbegrip van barakken en munitie winkels. De ingangen, verspreid in het bos, zijn toegankelijk voor bezoekers. Het platform, gerestaureerd in 1924 en vervolgens verlaten tot 1974, is sindsdien onderhouden door vrijwilligers en vervolgens door een vereniging uit 2020. De staat weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van de militaire overblijfselen, terwijl tegelijkertijd getuigen van de Duitse techniek van die tijd.

Het kanon, geproduceerd door Krupp, verdween na de oorlog, maar de galerijen en het platform bleven als symbool voor Frans-Duitse conflicten in de Elzas. De vroege classificatie van de site benadrukt haar erfgoed belang, waardoor een breuk met traditionele monumenten (kastelen, kerken) met moderne overblijfselen gerelateerd aan militaire geschiedenis. Vandaag biedt de site een tastbare getuigenis van de artilleriestrategieën van 1914-1918 en hun impact op de lokale bevolking, vooral in Belfort, gericht door brand.

Externe links