Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het plateau des Poètes is een aangelegde tuin ontworpen aan het einde van de 19e eeuw in Béziers, in het verlengde van de Paul Riquet steegjes. Ontworpen door architecten Denis en Eugene Bühler op een steil stuk land, beslaat het vijf hectare en mengt exotische soorten, waterlichamen en kronkelende paden. Het station wordt in 1867 geopend en wordt omheind door smeedijzeren roosters.

De tuin dankt zijn naam aan de vele beelden van dichters uit de poëzie die sinds 1902 zijn gedecoreerd, voornamelijk gekerfd door Jean-Antoine Injalbert. Onder hen zijn die van Maffre Ermengaud (TIII eeuw troubadour), Jean-Pons-Guillume Viennet (Academisch), of Victor Hugo. Het meest emblematische werk blijft de Titan Fontein (1892), een 17-meter monumentale sculptuur met Atlas die de wereld draagt, domineert een grot en bronwater. Injalbert voegt ook de vis toe aan het kind, een delicate bassin in het midden van een vijver.

In 1925 werd het monument voor de doden van Béziers, ontworpen door de architecten Victor Laloux en Antoine Cassagne met beelden van Injalbert, ingehuldigd bij de lagere ingang van het park, tegenover het station. De tuin herbergt ook een eerbetoon aan Jean Moulin (1951), een bestendig geboren in Béziers, in de vorm van een sober standbeeld in witte kalksteen. In 1995 werd een Historisch Monument gehouden en in 1995 werd "Opmerkelijke Tuin" genoemd, de site herbergt nu beschermde dieren (vogels, vleermuizen) en culturele ruimtes zoals een groen theater.

Het park onderscheidt zich door zijn mix van kunst en natuur: bloembedden die het wapenschild van de stad tekenen, een bassin dat wordt bevolkt door schildpadden en palmipedes, volière met pruiken en kinderspeelplaats. De steegjes, doorspekt door literaire bustes (Benjamin Fabre, Émile Barthe), nodigen u uit voor een poëtische en historische wandeling, tussen feliber erfgoed en herinnering aan 20e eeuwse conflicten.

Externe links