Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Ferrière-Larçon's polijstmachine is een neolithisch gereedschap gesneden in een vuursteenbank, ontdekt rond 1865 door de heer Dauxerre in de stad Ferrière-Larçon, in Indre-et-Loire. Met een gewicht van ongeveer 45 × 35 cm voor een gewicht van 79 kg, heeft het groeven verschillend georiënteerd aan beide zijden, sporen van het gebruik ervan om voorwerpen te slijpen of te polijsten. In 1889 werd het monument in een dorpshuis tentoongesteld voordat het werd overgebracht naar het Musée de la Préhistoire du Grand-Pressigny, vervolgens naar het Nationaal Museum voor Natuurgeschiedenis in Parijs.

Volgens de bronnen van de 19e en 20e eeuw illustreert deze polisher de ambachtelijke praktijken van Neolithicum in Touraine, een regio die rijk is aan vuursteen die wordt geëxploiteerd voor de vervaardiging van gereedschap. De beschrijvingen van Gérard Cordier en Robert Ranjard onderstrepen het archeologische belang ervan, terwijl de archieven de progressieve verplaatsing vermelden: eerste gemeenschappelijke eigendom, het werd in 1953 door de erfgenamen van zijn ontdekkingsreiziger aan het Museum of Man gegeven. Vandaag, geïnventariseerd onder het nummer MNHN-HP-53-6.1, blijft er een materiële getuigenis van prehistorische knowhow.

De opgegeven afmetingen variëren naar gelang van de bronnen: 45 × 35 cm (Wikipedia) of 69 × 41 cm met een dikte van 10 tot 14 cm (monument). Deze discrepantie kan worden verklaard door maatregelen die al dan niet het oorspronkelijke medium omvatten. De polisher, gerangschikt als een van de eerste historische monumenten van Frankrijk in 1889, weerspiegelt de vroege belangstelling voor het megalithische erfgoed, terwijl de Touraine was een huis van archeologisch onderzoek, zoals blijkt uit het werk van Louis Dubreuil-Chambardel in 1923.

Externe links