Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Oppoetsen à Souzy-la-Briche dans l'Essonne

Oppoetsen

    Route Sans Nom
    91580 Souzy-la-Briche
Particuliere eigendom
Crédit photo : Thor19 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Néolithique
Periode van vaststelling
20 mars 1899
Historische monument classificatie
1912
Ontdekking van de 2e polisher
1998
Ontdekking van polijstmachines 3 en 4
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Polissoir: classificatie bij decreet van 20 maart 1899

Kerncijfers

G. Courty - Ontdekker Rapporteert de 2e polisher in 1912
L. Faure, R. Masson et A. Bénard - Archeologen Ontdek 2 poetsmachines in 1998

Oorsprong en geschiedenis

De polishers van de Bois de la Guigneraie, ook wel polishers van de Bois de la Balance genoemd, vormen een set van vier monumenten gelegen in Souzy-la-Briche, in het departement Essonne, in Île-de-France. Deze overblijfselen dateren van Neolithicum en weerspiegelen de technieken van het polijsten van stenen werktuigen door prehistorische gemeenschappen. De eerste polisher, ontdekte de oudste, werd geclassificeerd als een historisch monument op 20 maart 1899. Het wordt onderscheiden door twee grote natuurlijke bekkens en een gepolijst strand doorkruist door vier groeven, waarvan een 57 cm lang, is goed bewaard gebleven.

In 1912 meldde G. Courty een tweede polisher, 70 meter ten westen van de eerste, in hetzelfde hout maar op de naburige stad Villeconin. De andere twee poetsmachines werden pas in 1998 geïdentificeerd toen L. Faure, R. Masson en A. Bénard systematisch een vooruitzicht hadden. Deze monumenten zijn gekerfd in zandstenen banken en hebben gepolijste oppervlakken en groeven van verschillende maten en vormen, die hun ambachtelijk gebruik weerspiegelen.

Dit geografische gebied is bijzonder rijk aan poetsmachines: vlakbij liggen de dertien poetsmachines van de Bois de Val Salmon 500 meter ten westen, evenals die van de Croix Boissée en Bois de la Briche, die 1 km ten noorden en 2,5 km ten noordoosten liggen. Deze groeperingen wijzen op intensieve tool-cutting en grootte activiteit tijdens Neolithicum, gekoppeld aan de aanwezigheid van geschikte geologische hulpbronnen en de sociale organisatie van lokale gemeenschappen.

Polisher nr. 1, gerangschikt in 1899, illustreert de vroege belangstelling voor het behoud van deze resten. De eerste beschrijvingen, zoals die van 1902, benadrukken de geologische kenmerken en de gedeeltelijke staat van instandhouding, gekenmerkt door erosie en vroegere menselijke activiteiten, zoals de winning van steengroeven. Deze elementen bieden waardevolle inzichten in de technische praktijken en levensstijlen van neolithische bevolkingsgroepen in Île-de-France.

Externe links