Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Pont de l'Isle Auger in Chambbourg-sur-Indre à Chambourg-sur-Indre en Indre-et-Loire

Patrimoine classé
Pont médiéval
Pont
Indre-et-Loire

Pont de l'Isle Auger in Chambbourg-sur-Indre

    66-72 L'Isle Auger
    37310 Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Pont de lIsle Auger à Chambourg-sur-Indre
Crédit photo : Arcyon37 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1400
1500
1600
1900
2000
1429
De veronderstelde passage van Jeanne d'Arc
XIIIe–XVe siècle
Geschatte bouw
24 octobre 1927
Registratie voor historische monumenten
1989
Ontdekking van een ford downstream
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

15e eeuwse brug over Indre (vestigen): inscriptie bij decreet van 24 oktober 1927

Kerncijfers

Jeanne d'Arc - Historische figuur Legendarische passage in 1429.
François de Belleforest - Cartograaf Hij vertegenwoordigde de brug in 1575.

Oorsprong en geschiedenis

De brug van Isle Auger, gelegen in Chambbourg-sur-Indre en Indre-et-Loire, is een middeleeuwse structuur waarvan de bouw wordt geschat tussen de 13e en 15e eeuw. Het kruiste de Indre in de buurt van een oude ford, gebruikt sinds de Romeinse tijd om de rivier over te steken via een weg die Loches met Tours verbindt. Hoewel vaak fout geclassificeerd als een "Romeinse brug" vanwege de nabijheid van dit ford, de naam Insula Ogeris verscheen in teksten pas aan het begin van de dertiende eeuw. De bouw ervan was waarschijnlijk een reactie op de noodzaak om de onpraktische putten te vervangen door het stijgende water van Indre, veroorzaakt door de dammen van de middeleeuwse molens die op de rivier zijn geïnstalleerd.

De huidige overblijfselen, genoemd als historische monumenten sinds 1927, zijn beperkt tot twee niet-aangrenzende bogen en vier palen, waarvan sommige nog delen van gotische gewelven ondersteunen. De brug, 2,80 m breed en oorspronkelijk ongeveer 60 m lang voor zes bogen, stortte gedeeltelijk in voor de 19e eeuw. Zijn puin werd gebruikt om een tijdelijk fort te bouwen, dat definitief werd nadat de reparaties werden verlaten. De Napoleontische kadaster noemt het al als een ruïne, en een archief van 1883 roept een geschil op met betrekking tot zijn recht van doorgang, eventueel gekoppeld aan het aangrenzende ford.

Een lokale traditie, ongeverifieerd, combineert de brug met Jeanne d'Arc, die deze route in 1429 zou hebben genomen om Chinon te vergezellen na zijn overwinning in Orléans. De exacte route tussen Gien en Sainte-Catherine-de-Fierbois blijft echter onzeker. De brug is vertegenwoordigd op de kaart van François de Belleforest (1575) en verschijnt in bronnen als een strategisch werk, hoewel het gebruik ervan in het voordeel van de passages in Loches en Azay-sur-Indre. De ruïnes, toegankelijk sinds de D25, getuigen van middeleeuwse bouwtechnieken in grote en middelgrote apparaten.

Geen enkele architectuurstudie heeft het mogelijk gemaakt om de brug precies te dateren, maar de bouw ervan lijkt te zijn gekoppeld aan de opkomst van de molens op Indre in de Middeleeuwen. De dammen van deze molens, het verhogen van de hoogte van de rivier, maakten de bestaande loodsen onbruikbaar, waarvoor de bouw van bruggen. Een onverharde, in 1989 stroomafwaarts onthuld door luchtprospectie, bevestigt het historische belang van deze grensovergang. Tegenwoordig zijn de overblijfselen, eigendom van de gemeente, gereduceerd tot palen en bogen gedeeltelijk begraven onder de vegetatie.

Externe links