Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gallische brug van Sainte-Catherine is een primitief gebouw gelegen tussen de gemeenten Plounévézel (Finistère) en Treffrin (Côtes-d'Armor), in Bretagne. Het kruist een rivier op de oude Romeinse weg tussen Carhaix en Lannion, waaruit blijkt dat het strategisch belangrijk is uit de oudheid. Gebouwd van grijsblauwe schalie droge stenen, bestaat het uit drie oneffen bogen en vier sporen, met een platte plaat schort. De totale lengte is ongeveer 60 meter.

De oorsprong van de brug dateert uit twee verschillende periodes: de derde eeuw (Gaulian of Gallo-Romeinse tijdperk) en de zevende eeuw (Hoge Middeleeuwen), die zijn voortdurende gebruik over eeuwen weerspiegelt. Het was een historisch monument in 1927 en werd geclassificeerd in 1964, met erkenning van zijn opmerkelijke erfgoed waarde. Het is eigendom van de gemeente en illustreert de oude bouwtechnieken en de rol van communicatieroutes in Bretagne.

De brug staat ook bekend als de Sainte-Catherine Bridge, met verwijzing naar een nabijgelegen plaats (Kergonan). De gecorbelde architectuur en de afwezigheid van mortel onderstrepen haar vakmanschap en duurzaamheid. Hoewel de geografische nauwkeurigheid wordt geschat op slecht (niveau 5/10), blijft het een zeldzaam overblijfsel van oude en middeleeuwse wegeninfrastructuur in Bretagne.

Externe links