Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Priorij Saint-Lô, gesticht in het hart van Rouen op de resten van Gallo-Romeinse baden, was eerst een kerk gewijd aan de Saint-Sauveur en de Triniteit. De kathedraal werd in 913 door Rollon gedompeld in de kanunniken van Coutances. In 1143/1144 maakte Algare, bisschop van Coutances, van hem een priorij van reguliere kanonnen. De kerk, verdeeld over prioriteiten en parochianen, ervoer grote conflicten en reconstructies, met name na een brand in 1316 en de schade aan het beleg van 1418-1419.

In de 15e eeuw werd de kerk volledig herbouwd en ingewijd in 1455 door aartsbisschop William d'Estouteville, alvorens in 1562 door de Hugenoten geplunderd te worden. De priorij, die in 1639 werd hervormd om de Genovéfains te herbergen, werd in 1791 tijdens de Revolutie afgeschaft. In 1798 stortte de kerk om in een gevangenis, daarna in een salpeterfabriek. De site zal later een normale school (1829) huisvesten alvorens de Camille-Saint-Saëns High School te worden. Vandaag de dag blijft alleen de gotische poort, geclassificeerd als een historisch monument in 1926, een stille getuige van dit turbulente verleden.

Het portaal, een opmerkelijk architectonisch element, belichaamt de opeenvolgende transformaties van de site: Gallo-Romeinse stichtingen, middeleeuwse reconstructies en revolutionaire verwoestingen. Zijn gotische stijl weerspiegelt de welvaart van de priorij in de 15e eeuw, een periode vol charme onder impuls van Guillaume d'Estouteville. Archeologische opgravingen (1966, 1991-1993) bevestigden de oude bezetting van de site en onthulden Romeinse baden onder middeleeuwse funderingen. De luipaard en de leliebloemen van de wapens van de priorij, symbolen van kerkelijke en koninklijke macht, herinneren aan het belang ervan in de Normandische ducale dan Frans.

Onder de opmerkelijke gebeurtenissen, zal de priorij huisvesten in 1580 de eerste Kamer van Rekeningen van Normandië, opgericht door Hendrik III. De conflicten tussen religieuze en parochianen (scheidingsmuur in 1344), de reconstructies na rampen (aanval in 1316, beleg van 1418) en de seculiere postrevolutionaire toepassingen (gevangenis, fabriek) illustreren haar centrale rol in het leven van de Wielen. De begrafenissen van persoonlijkheden, zoals de schilder John I Restout (1702) of bisschop Gilbert de Rouen († voor 990), markeren zijn anker in de lokale geschiedenis.

Tegenwoordig geïntegreerd in Camille-Saint-Saëns High School, is het portaal het laatste zichtbare overblijfsel van een monumentaal ensemble dat verdwenen is. Zijn ranglijst in 1926 stond het behoud ervan toe, een zeldzaam voorbeeld van middeleeuwse religieuze architectuur in Rouen. Historische bronnen, waaronder de werken van François Farin (1731) en moderne opgravingen, documenteren zijn evolutie, van Romeinse tijden tot de revolutie, door zijn gotische gouden eeuw.

Externe links