Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Porte Saint-Martin is een Parijs monument opgericht in 1674 onder het bewind van Lodewijk XIV, op de locatie van een oude poort van de omheining van Karel V. Opdracht om de Franse overwinningen op de Rijn en in Franche-Comté te vieren, werd ontworpen door architect Pierre Bullet, student van François Blondel, schepper van de nabijgelegen Saint-Denis poort. De aangrenzende muren van de behuizing, nu vermist, eens ingelijst deze triomfboog van 18 meter hoog, versierd met allegorische bas-reliëfs.

Het gebouw vervangt drie opeenvolgende middeleeuwse deuren, gedateerd uit de 10e, 13e en 14e eeuw, die de verdedigingsgeschiedenis van Parijs markeren langs de Rue Saint-Martin. De laatste, een 14e eeuwse bastide, werd in 1673 vernietigd om plaats te maken voor het huidige monument. In 1862 werd de Porte Saint-Martin gerestaureerd om zijn beelden en kalksteenstructuur te behouden.

De noordelijke en zuidelijke gevels van de boog dragen Latijnse inscripties die Lodewijk XIV, vertegenwoordigd in Mars of Hercules, symboliseren zijn militaire macht. De basreliëven, werken van Pierre Legros, Gaspard Marsy, Étienne le Hongre en Martin van den Bogaert, illustreren scènes als La Prise du Limbourg (1675) of La Rupture de la Triple Alliance. Deze allegorieën, gecombineerd met het gebruik van marmer voor de kunst, benadrukken de artistieke fascist van de Grote Eeuw.

Gelegen op het kruispunt van de Grands Boulevards en de Sint-Martinas, is de poort vandaag de dag een stedelijk bezienswaardigheid van het 10e arrondissement, bereikbaar via het metrostation Straatsburg - Saint-Denis. De strategische ligging, oorspronkelijk geïntegreerd in de verdedigingsomgeving, markeert nu de overgang tussen het historische centrum en de buitenwijken, die de evolutie van Parijs sinds de middeleeuwen weerspiegelt.

Externe links